بهبود رفتار پرخاشگرانه در دانش آموزان ابتدایی با استفاده از فناوری واقعیت مجازی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر فناوری واقعیت مجازی بر کاهش رفتارهای پرخاشگرانه در دانش آموزان دوره ابتدایی است. با استفاده از یک طرح نیمه تجربی از نوع پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل ۴۰ دانش آموز دارای شاخصهای پرخاشگری انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه در معرض برنامه آموزشی مبتنی بر واقعیت مجازی قرار گرفتند در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد داده ها از طریق پرسشنامه پرخاشگری باس و پری جمع آوری شد. تحلیل دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) نشان داد که برنامه واقعیت مجازی منجر به کاهش معنادار در میزان پرخاشگری کلی و مولفههای آن پرخاشگری ،جسمی، کلامی، خشم و خصومت شد. نتایج نشان میدهد که واقعیت مجازی میتواند به عنوان ابزاری موثر در مداخلات روان شناختی برای دانش آموزان پرخاشگر استفاده شود.

کلیدواژه ها:

پرخاشگری ، دانش آموزان ابتدایی ، واقعیت مجازی ، مداخله روان شناختی