تاثیر روایتهای اسطوره ای بر شکل گیری تخیل و خلاقیت دانش آموزان در کلاسهای ادبیات فارسی

اسطوره ها به عنوان بخشی از میراث فرهنگی و ادبیات کهن، ایران دارای ساختاری نمادین و چندلایه هستند که می توانند ذهن دانش آموزان را به فراسوی تجربه های روزمره هدایت کنند و زمینه های مناسب برای پرورش تخیل و خلاقیت فراهم آورند. هدف اصلی این پژوهش شناسایی و تحلیل نقش این روایتها در توسعه مهارتهای شناختی و هنری دانش آموزان است و همچنین بررسی روشهای به کارگیری موثر آنها در فرایند آموزش ادبیات استفاده هدفمند از روایتهای اسطوره ای در کلاسهای ادبیات با بهره گیری از روشهای تعاملی و خلاقانه، می تواند به طور قابل توجهی تخیل و خلاقیت دانش آموزان را ارتقا دهد. فعالیتهایی مانند بحث گروهی، نمایش، نویسندگی خلاق و تحلیل نمادین به دانش آموزان فرصت می دهد تا با متون اسطوره ای به صورت فعال مواجه شوند و از این طریق توانمندیهای ذهنی و هنری خود را گسترش دهند. همچنین تاکید بر ویژگیهای فردی دانش آموزان و تطبیق روشهای آموزشی با نیازهای آنان در به حداکثر رساندن تاثیرگذاری این روایتها نقش مهمی دارد. این پژوهش اهمیت بازنگری در روشهای آموزش ادبیات فارسی را برجسته می کند و پیشنهاد می دهد که بهره گیری از روایتهای اسطوره ای به صورت خلاقانه و تعاملی می تواند زمینه ساز تربیت نسلی، خلاق متفکر و آگاه فرهنگی باشد. چنین رویکردی نه تنها به حفظ میراث فرهنگی کمک می کند بلکه مهارتهای حیاتی برای زندگی در دنیای پیچیده و پویا را در دانش آموزان پرورش می دهد. پژوهشهای آتی می توانند با تمرکز بر روشهای نوین و تاثیرات بلندمدت آموزش اسطوره ها زمینههای کاربردی بیشتری برای ارتقای کیفیت آموزش فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

روایت ، اسطوره ، تخیل ، خلاقیت دانش آموزان ، کلاس ادبیات فارسی