بررسی ماهیت و تحلیل اجتماعی گویش بندر عباسی

گویش محلی بندرعباسی یکی از گونههای زبانی جنوب ایران است که در بستر تاریخی و جغرافیایی خاص این منطقه شکل گرفته و تحت تاثیر زبانهای فارسی عربی و هندی قرار دارد. هدف این تحقیق بررسی ویژگیهای آوایی واژگانی و ساختاری این گویش و همچنین شناسایی عوامل اجتماعی - فرهنگی موثر بر پایداری و تغییر آن است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی بوده و داده ها از طریق مشاهده، میدانی مصاحبه با گویشوران بومی و گردآوری نمونههای گفتاری جمع آوری و سپس با رویکرد زبان شناسی اجتماعی تحلیل شده اند. یافته ها نشان میدهد که گویش بندرعباسی ضمن حفظ برخی عناصر اصیل و ،کهن در نتیجه ارتباطات تجاری و فرهنگی با مناطق مجاور دچار تغییرات واژگانی و واجی قابل توجهی شده است. نتیجه گیری کلی آن است که این گویش به عنوان بخشی از هویت فرهنگی ،بومی نیازمند ثبت و مستندسازی دقیق و نیز برنامههای حمایتی است تا از فرایند فراموشی و جایگزینی کامل توسط فارسی معیار در نسلهای آینده مصون بماند.

کلیدواژه ها:

گویش بندر عباسی ، زبان محلی ، زبان شناسی اجتماعی ، گویشوران بومی ، مصاحبه ، میدانی ، هویت قومی