بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر بازیهای فکری سودوکو و (شطرنج) بر توانایی حل مسئله با نقش میانجی سبکهای تفکر

پژوهش حاضر با هدف تاثیر آموزش مبتنی بر بازیهای فکری سودوکو و (شطرنج) بر توانایی حل مسئله با نقش میانجی سبکهای تفکر در دانش آموزان مقطع متوسطه شهر سنندج در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پایه های هفتم تا نهم مدارس متوسطه اول شهر سنندج بود که از میان آنها ۶۰ دانش آموز با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس و با رعایت ملاکهای ورود و خروج به پژوهش انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش ۳۰) (نفر) و کنترل ۳۰ نفر جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه ۴۵ دقیقه ای تحت آموزش برنامه ساختاریافته بازیهای فکری شامل شطرنج و سودوکو قرار گرفتند در حالی که گروه کنترل طی این مدت تنها آموزشهای معمول کلاسی خود را دریافت کردند. ابزارهای مورد استفاده در پژوهش شامل پرسشنامه سبکهای تفکر استرنبرگ و واگنر و مقیاس سنجش توانایی حل مسئله هینر و پترسون بود که روایی و پایایی آنها در پژوهشهای پیشین تایید شده است. برای تحلیل دادهها از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف برای بررسی نرمال بودن توزیع دادهها، آزمون لون برای بررسی همگنی واریانسها، تحلیل کوواریانس چند متغیره (MANCOVA) برای بررسی اثرات مداخله و مدل یابی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار AMOS جهت تحلیل نقش میانجی سبکهای تفکر استفاده شد. نتایج تحلیلها نشان داد که آموزش مبتنی بر بازیهای فکری تاثیر معناداری بر افزایش توانایی حل مسئله دانش آموزان دارد (۰,۰۱۰۱۷۸>P) و این تاثیر از طریق تقویت سبکهای تفکر تحلیلی، خلاقانه اجرایی به صورت غیر مستقیم نیز رخ داده، به گونه ای که اثرات غیر مستقیم از مسیر سبکهای تفکر دارای ضرایب معناداری بودند (۰,۰۱>p) نتایج مدل معادلات ساختاری نیز نشان دهنده برازش مناسب مدل مفهومی پژوهش با داده های تجربی بود.

کلیدواژه ها:

بازیهای فکری ، توانایی حل مسئله ، سبکهای تفکر