بررسی کاربرد فناوریهای واقعیت مجازی و افزوده در درمان اختلالات روانشناختی دانش آموزان

هدف از این مطالعه توصیفی - تحلیلی، بررسی کاربرد فناوریهای واقعیت مجازی و واقعیت افزوده در درمان اختلالات روانشناختی در دانش آموزان است تا زمینههای بالینی کارآیی مداخلات پذیرش کاربران و ملاحظات ایمنی - اخلاقی را روشن سازد. این مقاله به عنوان یک مرور تخصصی - مفهومی با تاکید بر رویکردهای آموزشی - درمانی و قابلیتهای بازآموزی مهارتهای رفتاری طراحی شده است. دادههای استخراج شده از منابع منتشر شده تا سال اخیر شامل مطالعات تجربی مرورهای سیستماتیک، مرورهای کیفی کمی و کارآزمایی های باشتاب است که به طور سیستماتیک شناختههای VR/AR را در زمینههای اختلالات روانی رایج دانش آموزان بررسی می کند. روش انجام کار بر پایه یک رویکرد توصفی - تحلیلی ساده است که ساختارهای مداخله ای، مدلهای ارزیابی بکار گرفته شده را در قالب تصویر کلی ارائه میدهد معیارهای ورود شامل مشارکت دانش آموزان در مدارس یا کلینیکها، به کارگیری VR/AR به عنوان ابزار آموزشی - درمانی یا پژوهشی و گزارشهای شاخصهای روان سنجی یا کارکردی بود. یافتههای کلیدی نشان میدهد که : ۱) VR در مواجهه درمانی و تنظیم هیجان برای اضطراب و اختلالات مرتبط با تمرکز توجه (ADHD) کارآمدیهای اولیه ای دارد (۲ AR برای توسعه مهارتهای اجتماعی همدلی و رفتارهای سازگار با محیط مدرسه موثر است؛ ۳) مداخلات ترکیبی VR/AR با رویکردهای شناختی - رفتاری و بازخورد بی وقفه میتواند به بهبود نشانه ها و عملکرد تحصیلی منجر شود؛ ۴) پذیرش فناوری توسط دانش آموزان مطلوب است اما موفقیت آن به طراحی کاربر محور حفاظت از حریم خصوصی و ارزیابی ایمنی بستگی دارد. پیامدهای بالینی نشان میدهد که استمرار به کارگیری VR/AR در مدارس یا کلینیکها میتواند منجر به کاهش اضطراب، بهبود تنظیم هیجان ارتقای مهارتهای اجتماعی و بهبود دستاوردهای تحصیلی شود به شرط همسویی با چارچوبهای رواندرمانی و در نظر گرفتن پیوستگی با مداخلات رایج ملاحظات اخلاقی و ایمنی شامل حفظ حریم خصوصی رضایت آگاهانه والدین و دانش آموزان مدیریت خستگی ،دیجیتال جلوگیری از سوء استفاده و انجام ارزشیابیهای پیوسته با توجه به تفاوتهای جمعیتی است.

کلیدواژه ها:

واقعیت مجازی ، واقعیت افزوده ، مداخلات روانشناختی ، دانش آموزان ، اضطراب ، مهارتهای اجتماعی