بازی درمانی به عنوان مداخله ای برای مدیریت و کنترل اختلالات وسواس فکری-عملی در کودکان

اختلال وسواس فکری-عملی (OCD) یکی از جدیترین و شایعترین اختلالات اضطرابی در سنین کودکی و نوجوانی است که پیامدهای عمیق روانشناختی تحصیلی و اجتماعی را برای کودک و خانواده اش به همراه دارد. با توجه به ماهیت پیچیده این اختلال و دشواریهای درمانی آن، به ویژه در دوران رشد، ضرورت بهره گیری از رویکردهای نوین و مبتنی بر نیازهای سنی کودکان بیش از پیش احساس می شود. بازی درمانی به عنوان رویکردی تعاملی، انعطاف پذیر و مبتنی بر زبان مشترک، کودکان بستری طبیعی و ایمن را فراهم می کند تا کودکان بدون ترس از قضاوت و در محیطی خلاقانه و حمایت گر قادر به بیان نگرانی ها، افکار وسواسی و احساسات اضطرابی خود باشند. این روش ضمن تقویت مهارت های اجتماعی، خودتنظیمی و حل مسئله، امکان مداخله موثر برای کاهش رفتارها و افکار وسواسی و بازسازی الگوهای رفتاری را مهیا می سازد. در این مقاله، جایگاه بازی درمانی، مبانی نظری و رویکردهای مختلف آن در مدیریت و کنترل نشانه های OCD کودکان مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. همچنین، سازوکارهای اثربخشی بازی درمانی، طراحی ساختار جلسات مداخله، مشارکت والدین و ملاحظات فرهنگی و اخلاقی تشریح شده اند.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی وسواس فکری-عملی ، کودکان ، سلامت ، روان مداخلات غیردارویی ، مشارکت والدین