بررسی پدیدار شناختی تجربه زیسته دختران و پسران از تاخیر در ازدواج در شهر استهبان

این مطالعه کیفی با استفاده از روش پدیدارشناسی با هدف بررسی پدیدار شناختی تجربه زیسته دختران و پسران از تاخیر در ازدواج در شهر استهبان انجام شد. نمونه با استفاده از انتخاب هدفمند برگزیده شدند و با آنان مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام گرفت. این مصاحبه ها تا رسیدن به اشباع داده ها با ۲۳ نفر ادامه یافت. داده ها با روش ۷ مرحله ای کلایزی تحلیل شدند معانی استخراج شده در قالب خوشه مضامینی سازماندهی شد که منتج به تعدادی مضامین اصلی گردید. سپس این مفاهیم به صورت یک شرح جامع نوشته شد که شامل توصیف دختران و پسران مجرد از تاخیر در ازدواج. است خلاصه این توصیف به صورت ساختار اصلی پدیده ارائه گردیده است. تحلیل مصاحبه ها نشان دهنده سه حیطه "نگرش و دیدگاه در مورد ازدواج، چه چیزهایی باعث شده که تصمیم بگیرید تا الان و ازدواج نکنید پیامدهای ازدواج نکردن بود این سه حیطه، مضامین ادراکی فراوانی توسط دختران و پسران مجرد را نشان داد زمینه ها و دلایل و تجربیات آنها را در زمینه تاخیر در ازدواج را مشخص ساخت. در مجموع یافته های پژوهش حاکی از آن بود که داشتن نگرش مثبت به ازدواج، احترام و اهمیت و عشق و درک متقابل و تکامل و کامل شدن فرد با ازدواج و بزرگترین و مهمترین تصمیم، زندگی خودشناسی متعهد شدن به زندگی و همسر، مسائل و مشکلات و وضعیت بد اقتصادی و تورم پیدا نکردن فرد مورد نظر، ترس از ازدواج - ترس از شکست خوردن، ادامه تحصیل، احساس تنهایی کاهش انگیزه در کسب درآمد و پس انداز فشار رو اطافیان و خانواده و نگرانی آنها و عدم داشتن، فرزند، افسردگی داشتن آزادی بیشتر و از دست دادن فرصتهای اجتماعی و ارتباطی و فشار اجتماعی از عوامل تاثیرگذار بر تاخیر در ازدواج می دانند.

کلیدواژه ها:

پدیدارشناسی ، تاخیر در ازدواج ، تجربه زیسته ، بالارفتن سن ازدواج ، تجرد ، گزینی روحی