اقدام پژوهی : چگونه توانستم اعتماد به نفس دانش آموزم رایان را در پایه اول ابتدایی افزایش دهم

با آغاز دوران مدرسه دانش آموزان ابعاد جدیدی از شخصیت خویش را آشکار می سازند و ناخودآگاه تلاش می کنند رفتارهای فردیشان را تثبت. کنند اعتماد به نفس نه تنها یکی از نیازهای شخصیتی کودکان است بلکه بعد جدیدی از رفتارهای اجتماعی آنها را شامل می شود؛ چنانکه دانش آموزان ابتدایی بدون آن ناتوان از ادامه دادن راه و روش زندگی در اجتماع خواهند شد. کودکانی که اعتماد به نفس بالائی دارند میل به تجربه کردن و آزمودن موقعیت ها و موفقیت های اجتماعی-تحصیلی خصوصا در جامعه هستند. آنهایی که اعتماد به نفس پایین تری دارند هیچگاه به برقراری ارتباط با دیگران و کسب امتیازات اجتماعی و تحصیلی نمی اندیشند. یکی از دلایل عدم یادگیری در کودکان ضعف در اعتماد به نفس است و این رابطه مستقیمی با چگونگی نگرش فرد نسبت به خود دارد. درمان آن بدون توجه به اصول و روشهای تقویت اعتماد به نفس انجام نمی پذیرد. اینجانب زهرا قاسمی کته شصت آبادان آموزگار کلاس اول ابتدایی دبستان پسرانه سما با شروع فصل پائیز در اوایل سال تحصیلی مشاهده کردم که دانش آموزم «رایان» در کلاس گوشه گیر و منزوی بوده و سکوت را ترجیح می دهد. سعی نمودم با کمک والدین او (مادر)، مدیر مدرسه و همکلاسیهای او اعتماد به نفس او را از طریق تشویق افزایش نمایم. لذا توانمندیهای او را مدنظر گرفتم نه ضعف ها و ناتوانایی ها را. در این راه از تشویق دانش آموزان استفاده کردم.

کلیدواژه ها:

اعتماد به نفس ، تقویت ، افزایش ، توانمندیها ، دانش آموز