نقش هوش مصنوعی در بازتعریف روابط آموزشی و فرهنگ مدرسه

در این پژوهش به بررسی ظرفیت هوش مصنوعی در طراحی مسیرهای یادگیری، ایجاد فضای تعاملی و مشارکتی و تقویت تجربه آموزشی دانش آموزان در مدارس ایران پرداخته است. یافته ها نشان می دهند که استفاده هدفمند از ابزارهای دیجیتال می تواند نقش معلم را از ارائه دهنده محتوای صرف به راهنمای فعال و تسهیل گر فرآیند یادگیری تغییر دهد و امکان شخصی سازی مسیر یادگیری برای هر دانش آموز را فراهم سازد. همچنین فناوری های هوشمند می توانند با ایجاد پروژه ها و فعالیت های گروهی، بازخورد مستمر و سیستم های انگیزشی مشارکت اجتماعی، همکاری و همدلی دانش آموزان را تقویت کنند و محیط مدرسه را به فضایی پویا، خلاق و همدلانه تبدیل نمایند. پژوهش حاضر با تمرکز بر مدارس ایرانی و محدودیت های عملی در منابع و زیرساخت ها، نشان می دهد که ادغام هوشمند فناوری نیازمند آموزش معلمان، طراحی پروژه های تعاملی، دسترسی به منابع دیجیتال و پایش مستمر عملکرد است. نتایج این تحقیق راهنمایی برای برنامه ریزی عملی و اجرایی مدارس در استفاده از فناوری های نوین ارائه می دهد و مسیر یادگیری فعال، مشارکت اجتماعی و ارتقای فرهنگ مدرسه را تسهیل می کند. در نهایت این مطالعه بر اهمیت توسعه محیط آموزشی پویا و مشارکتی تاکید دارد و ادغام هوش مصنوعی را به عنوان ابزاری موثر برای تحول آموزشی و فرهنگی در مدارس ایران معرفی می نماید.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری ، فعال مسیر یادگیری ، فردی ، تعامل معلم و دانش آموز ، فرهنگ مدرسه ، مشارکت اجتماعی ، بازخورد مستمر ، فعالیت گروهی ، آموزش تعاملی ، فناوریهای نوین ، خلاقیت آموزشی