بررسی تاثیر یادگیری تلفیقی حضوری-مجازی بر انگیزش پیشرفت و درگیری تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر یادگیری تلفیقی (حضوری-مجازی) بر انگیزش پیشرفت و درگیری تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی استان کردستان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ انجام شد. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پایه سوم تا پنجم ابتدایی مدارس دولتی استان کردستان بود که از این میان ۸۰ دانش آموز (۴۰ دختر و ۴۰ پسر) با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۰ هفته و هر هفته ۲ جلسه ۶۰ دقیقه ای تحت آموزش برنامه یادگیری تلفیقی شامل روشهای حضوری و مجازی قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل برنامه آموزشی عادی مدرسه را دریافت کردند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه انگیزش پیشرفت هرمنس (AMT) تدوین شده در سال ۱۹۷۷ و پرسشنامه درگیری تحصیلی ریو (AES) تدوین شده در سال ۲۰۱۳ بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره (MANCOVA) و آزمون t وابسته تحلیل شدند. نتایج نشان داد یادگیری تلفیقی تاثیر مثبت و معناداری بر انگیزش پیشرفت (P<۰.۰۱) و درگیری تحصیلی دانش آموزان (P<۰.۰۱) داشته است.

کلیدواژه ها:

یادگیری تلفیقی (حضوری مجازی ، انگیزش پیشرفت ، درگیری تحصیلی