تحلیل تاثیر بخشی مداخلات روانشناختی بر شکل گیری خود پنداره مثبت در دانش آموزان

در دنیای امروز خودپنداره به عنوان یکی از سازههای بنیادین روانشناسی رشد و تعلیم و تربیت جایگاه ویژه ای در موفقیت تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان یافته است. خود پنداره مثبت به معنای درک درست ارزشمند و سازنده از خویشتن است که زمینه ساز رشد فردی اجتماعی و حتی اعتقادی دانش آموزان میشود کریمی ۱۳۹۳ ۲۱ شولتز و شولتز ۱۳۹۵ (۷۲ امروزه با توجه به تغییرات وسیع در نظام های آموزشی و افزایش چالشهای روانی- اجتماعی اهمیت تقویت خودپنداره مثبت بیش از پیش احساس میشود رضایی، طرح مساله اصلی در این پژوهش ضعف یا نقصان خودپنداره در جمعیت دانش آموزی است که پیامدهای منفی قابل توجهی از جمله افت تحصیلی کاهش ،انگیزه اضطراب و مشکلات رفتاری به دنبال دارد مظاهری ۱۳۹۸ (۳۶ طبق شواهد ،پژوهشی بسیاری از دانش آموزان دچار خودپنداره منفی بوده و خود را ناکارآمد نالایق یا کم ارزش تصور میکنند که این امر زمینه ساز شکست تحصیلی و کاهش سلامت روان است نامداری و همکاران ۱۳۹۲ (۱۱۲). بنابراین شناسایی عوامل موثر و راههای عملی تقویت خودپنداره یکی از اولویتهای اصلی حوزه روانشناسی تربیتی است. مداخلات روانشناختی از جمله آموزش مهارتهای زندگی خودآگاهی مدیریت هیجانها و تکنیکهای شناختی رفتاری، نقش بسزایی در اصلاح نگرش و باورهای منفی دانش آموزان نسبت به خود دارند بازرگان ۱۳۹۶ (۲۴۸) بررسیهای علمی نشان داده است که مداخلات هدفمند میتوانند اعتماد به نفس و عزت نفس دانش آموزان را افزایش داده و نگرش مثبت تری نسبت به توانمندیها و آینده برای آنان

کلیدواژه ها:

خودپنداره مثبت مداخلات روانشناختی ، دانش آموزان