مطالعه تطبیقی مکتب رئالیسم با رئالیستهای دوران معاصر در غرب

رئالیسم در کلیت خود اصلاحی در تاریخ هنر است که به بازنمایی واقعیت مورد تجربهی انسانها در زمان و مکان معین اشاره دارد. در این تعریف، عام رئالیسم مفهومی متضاد با آرمان گرایی انتزاع گرایی چکیده نگاری و رمانتیسم است و از این رو با معنای ناتورالیسم مترادف انگاشته می شود واقع گرایی را در معنای واقع نمایی به کار می برند؛ که در این صورت مفهومی متضاد با کژنمایی است. برخی نیز شبیه سازی واقعیت را واقع گرایی «بصری» می نامند و آن را از واقع گرایی مفهومی جدا می کنند. مکتب رئالیسم بر اساس حقیقت جویی و واقع بینی بنا شده و بر اصالت واقعیت خارجی قائل است این نهضت در قرن ۱۸ در اروپا پدید آمد و در قرن ۱۹ بسرعت راه پیشرفت را طی کرد اما این شیوه هنری به زندگی خود در دوران معاصر ادامه می دهد البته شیوه نقاشی های معاصر بسیار متفاوت می باشد پیروان این مکتب برخلاف دومانیکها به توصیف توده و زندگی اجتماع خویش می پردازند و آن را چنان که هست، تشریح می کنند. هنر رئالیست همواره سعی دارد زندگی را به آن شکلی که واقعا هست نمایش دهد نه به آن شکلی که باید باشد. هدف هنرمندان این مکتب پی بردن و نمایاندن چگونگی واقعی هر چیز و بستگیهای درونی دیگر پدیده هاست و از این جهت رئالیست همیشه در مقابل ایده آلیست و دومانتیک قرار می گیرد و این علم به توصیف درستی و چگونگی واقعیت جهان می پردازد.

کلیدواژه ها:

رئالیسم ، فتورئالیسم ، هایپررئالیسم