نقد راهبردهای مدیریت استرس و تاب آوری در معلمان و دانش آموزان

هدف از این مقاله مروری نقد و بررسی جامع راهبردهای مدیریت استرس و ارتقاء تاب آوری در میان معلمان و دانش آموزان مدارس است. با استناد به پژوهشهای روز جهان و ایران استرس مزمن و ناکارآمدی در تاب آوری یکی از مهمترین عوامل تضعیف سلامت روان، کیفیت تدریس افت عملکرد تحصیلی و به خطر افتادن کامیابیهای اجتماعی - تحصیلی گروههای هدف است. در این مقاله با مرور تازه ترین شواهد راهبردهای فردی همچون ذهن آگاهی مهارتهای مقابلهای ورزش و مدیریت (زمان و سازمانی (حمایت اجتماعی، مداخلات ساختاری مدرسه آموزش حرفهای تحلیل و نقاط قوت و ضعف هر یک با توجه به چالشهای محیطی و فرهنگی ایران شرح داده شده است. یافتهها نشان میدهد که تمرکز صرف بر راهبردهای فردی بدون اصلاح بسترهای ساختاری و فرهنگی مدارس و بدون حمایتهای سازمانی اثر بخشی لازم را ندارد مداخلات سازمانی نیز در غیاب نیازسنجی مشارکت ذینفعان و بومی سازی، با موانع مهمی مواجه هستند تبیین ضرورت سیاست گذاری جامع تلفیق حمایتهای فردی و سازمانی پایش و ارزشیابی مستمر حمایت روانی فعال و ارتقاء مشارکت کلیه ذینفعان شامل معلمان دانش آموزان خانواده و مدیران محور اصلی بخش نتیجه گیری مقاله است اساس یافته های نقد شده راهکارهای چند بعدی و اقتباس از تجربیات موفق جهانی در کنار توجه به بافت فرهنگی کشور پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

استرس ، تاب آوری ، معلم ، دانش آموز ، راهبرد ، مدیریت ، مدارس