تطبیق مفاهیم طرحواره درمانی و آموزههای اسلامی در طراحی برنامههای آموزشی و تربیتی برای کاهش محرومیت عاطفی دانش آموزان

این مقاله با هدف بررسی و تحلیل هم پوشانی مفاهیم طرحواره درمانی به ویژه طرحواره ناسازگار اولیه محرومیت عاطفی با آموزه های اسلامی و کاربرد آن در محیط آموزش و پرورش انجام شد. پژوهش حاضر به روش تحلیل اسنادی و مطالعه کتابخانه ای طراحی گردید و منابع معتبر علمی در حوزه روانشناسی تربیتی طرحواره درمانی و روان درمانی اسلامی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهد که اصول اساسی طرحواره درمانی از جمله خودپنداره، اعتماد به دیگران، مدیریت هیجان و پاسخ به نیازهای عاطفی در آموزه های اسلامی نیز مورد تاکید قرار گرفته و به شکل هدایت های اخلاقی و معنوی ارائه شده اند. استفاده از این هم پوشانی مفهومی می تواند مبنایی برای طراحی بسته های تربیتی و برنامه های روانشناختی مدارس باشد که هدف آن کاهش محرومیت عاطفی دانش آموزان و ارتقای سلامت روانی و عملکرد تحصیلی آنان است. علاوه بر این، ادغام آموزه های اسلامی با مفاهیم طرحواره درمانی می تواند به ایجاد یک چارچوب فرهنگی و اخلاقی در برنامه های آموزشی منجر شود و مهارت های اجتماعی و عاطفی دانش آموزان را تقویت کند. نتایج پژوهش ضرورت توجه به جنبه های روانشناختی و فرهنگی در طراحی برنامه های آموزشی و تربیتی را برجسته می سازد و مسیرهای کاربردی برای مداخلات روانشناختی مبتنی بر ارزش های دینی و فرهنگی ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی محرومیت ، عاطفی ، روان درمانی ، اسلامی ، آموزش و پرورش ، برنامه های تربیتی ، سلامت روانی