نقش حمایت همسالان و خود آگاهی هیجانی در پیش بینی بهزیستی تحصیلی دانش آموزان دختر متوسطه اول

هدف پژوهش حاضر تعیین نقش حمایت همسالان و خود آگاهی هیجانی در پیش بینی بهزیستی تحصیلی دانش آموزان دختر متوسطه اول بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر متوسطه اول شهرستان بوکان در نیمه دوم سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ بود که حجم آنها برابر ۵۶۷۹ نفر است با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای تعداد ۳۵۹ نفر انتخاب گردید. ابزاهای پژوهش شامل پرسشنامه بهزیستی تحصیلی پیترینن و همکاران ۲۰۱۴)، پرسشنامه حمایت تحصیلی ساندز و پلانکت (۲۰۰۵) و پرسشنامه استاندارد خودآگاهی هیجانی گرنت و همکاران (۲۰۰۲) است برای تحلیل دادهها از شاخصهای آمار توصیفی) میانگین و انحراف معیار ضریب همبستگی پیرسون و در بخش استنباطی از رگرسیون چند متغیره استفاده شد. نتایج آزمون ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین حمایت همسالان و بهزیستی تحصیلی برابر ۰/۱۷۲ در سطح ۰۱ همچنین بین خودآگاهی هیجانی و بهزیستی تحصیلی برابر ۰/۲۹۶ در سطح ۰۱ معنی دار بوده است. در نهایت نتایج رگرسیون چند متغیره نشان داد که حمایت همسالان و خودآگاهی هیجانی به ترتیب با ضریب بتای ۱۴۴ و ۰/۲۸۲ توانستند بهزیستی تحصیلی دانش آموزان را تبیین کنند.

کلیدواژه ها:

بهزیستی تحصیلی ، حمایت همسالان ، خودآگاهی هیجانی