اثر بخشی برنامه تنظیم حسی بر کاهش رفتارهای چالش برانگیز کودکان طیف اتیسم؛ رویکردی با مشارکت

بر این پژوهش با هدف اثر بخشی برنامه تنظیم حسی بر کاهش رفتارهای چالش برانگیز کودکان طیف اتیسم با تاکید مشارکت فعال والدین و معلمان به شیوه نیمه تجربی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان اتیسم پایه ابتدایی مدرسه نیم روز تهران در سال تحصیلی ۳۰۴۱-۴۰۴۱ بود. نمونه شامل ۲۸ دانش آموز (۷) کلاس، هر کلاس ۴ دانش آموز( و والدین آنها و ۷ آموزگار بود مداخله تنظیم حسی شامل آموزش و اجرای فعالیت های هدفمند تنظیم ورودی های حسی روزانه طبق پروتکل درمانگر بود، به طوری که بخشی در مدرسه با مشارکت آموزگار و بخشی در خانه توسط والدین اجرا گردید. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه رفتار، چالش برانگیز چکلیست، مشاهده های معلم و والد و مصاحبه نیمه ساختار یافته بود. داده ها با روش آماری T-test وابسته و تحلیل محتوایی بررسی شد. یافته ها نشان داد اجرای منظم فعالیت های تنظیم حسی منجر به کاهش معنادار رفتارهای چالش برانگیز (مانند)، پرخاشگری، خودزنی، رفتار کلیشه ای، بهبود سطوح ارتباط اجتماعی و افزایش سازگاری روزمره در دانش آموزان شد. نتیجه گیری طراحی مداخلات ترکیبی تنظیم حسی با حضور فعال والدین و معلمان می تواند رویکردی کارآمد جهت کاهش مشکلات رفتاری و بالابردن مشارکت تحصیلی دانش آموزان اتیسم باشد.

کلیدواژه ها:

اتیسم ، تنظیم حسی ، رفتار چالش برانگیز ، والدین ، معلم ، مداخله ترکیبی