نگاهی به ادبیات عامیانه در بندرعباس

ادبیات عامیانه به عنوان بخشی از فرهنگ شفاهی بازتاب دهنده، باورها ارزشها و تجربه های زیسته ی مردم در بسترهای اجتماعی و تاریخی است. بندرعباس با تنوع قومی و پیشینه فرهنگی غنی گنجینه ای از قصه ها، افسانه ها، ضرب المثل ها و آیینهای شفاهی را در خود جای داده است که تاکنون کمتر مورد توجه پژوهش های دانشگاهی قرار گرفته اند. پژوهش حاضر با هدف ساختار، روایی درون مایه های فرهنگی و نقش های جنسیتی در روایت های عامیانه بندرعباس انجام شده است. روش تحقیق کیفی و توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها از منابع مکتوب، مصاحبه های میدانی و مطالعات مردم نگاری گردآوری شده اند. تحلیل روایت ها با بهره گیری از نظریه سفر قهرمان (کمپبل)، نظریه های فمینیستی، ساختارگرایی، نشانه شناسی و روانکاوی صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهند که قصه ها و مثل های بندرعباس دارای ساختار منسجم، نمادهای فرهنگی و بازنمایی پیچیده ای از نقش زنان هستند. عناصر طبیعت، آیینهای محلی و باورهای بومی در این روایت ها نقش محوری دارند و اغلب حامل پیام های اخلاقی، آموزشی و هویتی اند. نتیجه گیری پژوهش تاکید دارد که ادبیات عامیانه بندرعباس نه تنها میراثی فرهنگی و زیبایی شناختی است، بلکه بستری برای شناخت هویت اجتماعی و روانی مردم منطقه محسوب می شود. پیشنهاد می شود نهادهای فرهنگی و آموزشی با مستندسازی و ترویج این آثار در حفظ و احیای آنها نقش فعال تری ایفا کنند.

کلیدواژه ها:

ادبیات عامیانه بندرعباس ، قصه های کرشی ، افسانه های بومی