نقش حافظه و توجه و تفکر در شکل گیری یادگیری دانش آموزان

با توجه به نقش حیاتی، حافظه، توجه و تفکر در فرایند یادگیری، این پژوهش به بررسی نقش متقابل این سه مولفه شناختی در شکل گیری یادگیری دانش آموزان می پردازد. اهمیت این پژوهش در زمینه روانشناسی تربیتی و آموزش و پرورش از آن جهت است که شناخت مکانیزم های درگیر در یادگیری دانش آموزان می تواند منجر به تدوین استراتژی های آموزشی موثرتر و توسعه روش های نوین تدریس گردد. این پژوهش با هدف بررسی نقش میان کنش حافظه، توجه و تفکر در فرایند یادگیری دانش آموزان در سطح نظری، به بررسی ادبیات روانشناسی، شناختی آموزشی و جامعه شناختی مرتبط پرداخته است. یافته های کلیدی این مطالعه نشان می دهند که فرایند یادگیری دانش آموزان به صورت یکپارچه و وابسته به تعامل پیچیده ی این سه مولفه شناختی صورت می گیرد. نقش حافظه در ذخیره سازی اطلاعات، توجه در انتخاب و فیلتر کردن اطلاعات ورودی و تفکر در پردازش، سازماندهی و معنا بخشیدن به اطلاعات، همگی در شکل گیری یادگیری موثرند. از دیدگاه روانشناسی فرهنگی یافته ها نشان می دهند که عوامل اجتماعی و فرهنگی در شکل دهی به سبک تفکر و توجه دانش آموزان و در نهایت یادگیری آنان موثرند. به طور کلی، نتایج پژوهش حاضر بر اهمیت طراحی روش های آموزشی مبتنی بر توجه به ویژگی های روانشناختی دانش آموزان و تاثیر متقابل حافظه، توجه و تفکر در یادگیری آنان تاکید می کند. این امر می تواند در بهبود کیفیت آموزش و پرورش و ارتقاء سطح یادگیری دانش آموزان در سطح کلان کمک شایانی نماید و زمینه را برای پژوهش های آینده در حوزه روانشناسی تربیتی و طراحی آموزشی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

حافظه توجه ، تفکر ، یادگیری دانش آموزان ، فرایند یادگیری