تاثیر بازخوانی قصه های قرآنی بر تربیت معنوی کودکان و نوجوانان

قصه گویی و گوش سپردن به قصه ها همواره یکی از مهم ترین و رایج ترین راه های انتقال تجربه بوده و در میان اقوام مختلف ایرانی رایج بوده است. قصه ها همچون گنجینه یا میراثی گران بها به نسل های بعد منتقل شده است. در نگاه آموزشی، تربیتی و پرورشی هم می توان نقش برجسته ای برای قصه در نظر داشت چرا که بسیاری از مسائل مهم در حوزه تعلیم و تربیت کودکان و نوجوانان را می توان با استفاده از قصه گویی ارائه کرد. عمق بخشیدن به آموزه های دینی در کودکان و نوجوانان، آنان را از آسیب های اخلاقی و اجتماعی مصون می دارد؛ چراکه بسیاری از معضلات افراد ناشی از نداشتن تربیت دینی و اخلاقی است و درونی شدن ارزش های دینی باعث می شود آنان در برابر این انحرافات مقاومت بیشتری داشته باشند. داشتن بصیرت و آگاهی نسبت به انجام یک کار، دوام و قوام آن عمل را بیشتر خواهد کرد. (قلمکاران و سروش، ۱۴۰۰) بنابراین این مقاله به بررسی تاثیر تربیتی قصه های قرآنی بر کودکان و جوانان، همچنین اهمیت قصه را در تربیت آنان مورد توجه قرار داده است. ناشناخته بودن آموزش مفاهیم دینی با ذهن کودک و نوجوان، ارائه الگوهای دینی به کودک، ایجاد محبت نسبت به شخصیت های دینی، تهذیب اخلاق و عبرت آموزی و... از جمله تاثیراتی هستند که قصه ها در کودکان و نوجوان ایجاد می کنند.

کلیدواژه ها:

قصه ، قرآن ، کودک و نوجوان ، تربیت دینی