تاثیر آزمون های عملکردی در سنجش توانایی حل مسئله در ریاضی مقطع دبستان

توانایی حل مسئله از مهارت های بنیادین یادگیری ریاضی است که در مقطع دبستان نقش مهمی در شکل گیری تفکر تحلیلی و کاربردی دانش آموزان دارد. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آزمون های عملکردی در سنجش و ارتقای توانایی حل مسئله در دانش آموزان مقطع دبستان انجام شد. روش پژوهش توصیفی-تجربی بود و جامعه آماری شامل دانش آموزان ابتدایی بود که به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. داده ها از طریق آزمون های پیش آزمون و پس آزمون طراحی شده بر اساس آزمون های عملکردی جمع آوری و با استفاده از آزمون های آماری تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آزمون های عملکردی موجب بهبود معنی دار در مهارت های حل مسئله ریاضی دانش آموزان شد. این روش ارزیابی با تمرکز بر فرایند حل مسئله، توانست درک عمیق تر مفاهیم ریاضی و افزایش خلاقیت و تفکر انتقادی را در دانش آموزان تقویت کند. همچنین، چالش هایی نظیر نیاز به آموزش تخصصی معلمان و محدودیت های اجرایی شناسایی شد که بر رفع آنها تاکید گردید. این پژوهش پیشنهاد می کند که استفاده گسترده تر از آزمون های عملکردی در نظام آموزشی به عنوان روشی کارآمد در بهبود یادگیری ریاضی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آزمون عملکردی ، حل مسئله ، ریاضی ، مقطع دبستان ، توانایی حل مسئله ، ارزیابی آموزشی ، یادگیری فعال