تحلیل نقش مدرسه به عنوان نهاد اجتماعی در کاهش نابرابری های اجتماعی

نابرابری اجتماعی یکی از چالش های اساسی جوامع معاصر است که پیامدهای آن نه تنها در ساختارهای اقتصادی و فرهنگی، بلکه در نظام های آموزشی نیز بازتاب می یابد. مدرسه به عنوان نهاد اجتماعی مهم، می تواند نقشی پیشگیرانه و جبرانی در کاهش نابرابری های اجتماعی ایفا کند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش مدرسه در کاهش این نابرابری ها، با بهره گیری از روش تحقیق ترکیبی (کمی و کیفی) انجام شده است. در بخش کمی، داده ها از طریق پرسش نامه های استاندارد بین ۳۰۰ معلم، مدیر و دانش آموز در مناطق مختلف گردآوری و با استفاده از آزمون های آماری تحلیل شد. در بخش کیفی، داده ها از مصاحبه های نیمه ساخت یافته با ۱۸ نفر از معلمان و مدیران مدارس مناطق محروم به دست آمد و با روش تحلیل مضمون بررسی گردید. نتایج نشان داد که عواملی چون تعامل موثر معلمان، مشارکت خانواده ها، توزیع عادلانه منابع و اصلاح محتوای آموزشی، نقش بسزایی در کاهش نابرابری اجتماعی دارند. از سوی دیگر، چالش هایی مانند تمرکزگرایی، کمبود نیروی انسانی آموزش دیده، برچسب زنی اجتماعی و مشارکت ضعیف خانواده های کم برخوردار، مانع تحقق عدالت آموزشی هستند. پژوهش بر لزوم بازاندیشی در سیاست های آموزشی، توانمندسازی مدارس، و اصلاح ساختارهای مدیریتی برای تحقق نقش عدالت محور مدرسه تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

مدرسه ، نابرابری اجتماعی ، عدالت آموزشی ، تعامل معلم و دانش آموز ، مشارکت خانواده ، سیاست های آموزشی ، نابرابری ساختاری