کاربرد بیوتکنولوژی و ژنتیک در اصلاح دام

امروزه کاربرد فناوری های نوین زیستی، به ویژه بیوتکنولوژی و ژنتیک، در اصلاح دام به یکی از راهبردهای کلیدی در بهبود کیفیت و کمیت تولیدات دامی تبدیل شده است. این پژوهش با هدف بررسی میزان آگاهی، نگرش و چالش های مرتبط با استفاده از فناوری های ژنتیکی در اصلاح نژاد دام در بین دامداران و متخصصان انجام شد. روش پژوهش توصیفی–پیمایشی و ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود که میان نمونه ای از دامداران و کارشناسان در استان های دام پرور کشور توزیع شد. یافته ها نشان داد که اگرچه نگرش نسبت به کاربرد بیوتکنولوژی در اصلاح دام مثبت و آینده نگرانه است، اما محدودیت هایی نظیر نبود زیرساخت های آزمایشگاهی، کمبود نیروی انسانی متخصص، ضعف سیاست های حمایتی و آگاهی پایین بهره برداران، موانع جدی در مسیر توسعه این فناوری ها هستند. همچنین تحلیل آماری نتایج بیانگر تاثیر مثبت و معنادار فناوری های ژنتیکی بر بهبود صفات اقتصادی دام بود. در پایان، راهکارهایی همچون آموزش هدفمند، تقویت زیرساخت ها، حمایت مالی و تدوین چارچوب های قانونی برای رفع موانع پیشنهاد گردید. پژوهش حاضر بر ضرورت تلفیق علم، سیاست و عمل در راستای تحقق اصلاح نژادی علمی و پایدار تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

بیوتکنولوژی ، ژنتیک ، اصلاح دام ، انتخاب ژنومی ، مارکرهای مولکولی ، چالش های دامپروری ، فناوری زیستی