تحلیل نقش مربیان تربیتی در ارتقای سواد هیجانی دانش آموزان از طریق برنامه های درون مدرسه ای

هدف از پژوهش حاضر، تحلیل نقش مربیان تربیتی در ارتقای سواد هیجانی دانش آموزان از طریق برنامه های درون مدرسه ای است. با توجه به اهمیت فزاینده سواد هیجانی در رشد اجتماعی، تحصیلی و روانی دانش آموزان، بررسی نحوه اثرگذاری مربیان تربیتی به عنوان کنشگران اصلی حوزه تربیت، ضرورتی جدی در فضای آموزشی امروز ایران محسوب می شود. پژوهش حاضر با رویکرد آمیخته (کمی کیفی) انجام شده است. در بخش کمی، نمونه ای ۲۰۰ نفری از دانش آموزان دوره متوسطه اول شهر یاسوج به شیوه نمونه گیری خوشه ای انتخاب و با استفاده از پرسش نامه های استاندارد سواد هیجانی شات و پرسش نامه محقق ساخته مشارکت در برنامه های تربیتی مورد بررسی قرار گرفتند. در بخش کیفی نیز با ۱۲ مربی تربیتی و ۱۰ دانش آموز به صورت نیمه ساختاریافته مصاحبه شد. داده های کمی با استفاده از آزمون های آماری همبستگی، رگرسیون و t مستقل و داده های کیفی با روش تحلیل مضمون بررسی شدند. نتایج نشان داد که بین مشارکت در برنامه های تربیتی و سطح سواد هیجانی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین مربیان تربیتی از طریق ایفای نقش هایی چون تسهیل گر هیجانی، الگو، حامی عاطفی و طراح فعالیت های گروهی، به صورت غیرمستقیم در ارتقای خودآگاهی، خودتنظیمی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان نقش آفرین هستند. با این حال، چالش هایی نظیر کمبود آموزش تخصصی، نبود حمایت ساختاری و نگاه حاشیه ای به تربیت، اثربخشی این نقش را با محدودیت هایی مواجه ساخته است. نتایج پژوهش می تواند برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و طراحان برنامه های درسی به عنوان مبنایی برای بازنگری در جایگاه مربی تربیتی و طراحی برنامه های هیجانی دانش آموزمحور مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مربی تربیتی ، سواد هیجانی ، برنامه های درون مدرسه ای ، رشد هیجانی دانش آموزان ، آموزش و پرورش ، تحلیل کیفی کمی