تحلیل تاثیرات بیومکانیکی حرکات اصلاحی بر بهبود ناهنجاری های قامتی در دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر حرکات اصلاحی مبتنی بر اصول بیومکانیکی بر بهبود ناهنجاری های قامتی در دانش آموزان بود. این مطالعه به صورت نیمه تجربی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دارای ناهنجاری قامتی در یکی از شهرستان های ایران بود که پس از غربالگری، ۳۰ نفر به صورت داوطلبانه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت ۸ هفته و هر هفته ۳ جلسه در تمرینات اصلاحی متناسب با ناهنجاری های تشخیص داده شده شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد. داده ها از طریق آزمون خط شاقول، آنالیز تصویری و آزمون های تعادل عضلانی گردآوری و با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که تمرینات اصلاحی به طور معناداری موجب کاهش زوایای ناهنجاری قامتی (کایفوز، لوردوز و اسکولیوز) در گروه آزمایش شد (p<۰.۰۵)، در حالی که در گروه کنترل تغییری مشاهده نشد. این نتایج تاییدکننده اثربخشی تمرینات اصلاحی بر اساس اصول بیومکانیکی در بهبود وضعیت قامت دانش آموزان و پیشگیری از پیشرفت ناهنجاری های اسکلتی-عضلانی است.

کلیدواژه ها:

حرکات اصلاحی ، ناهنجاری قامتی ، بیومکانیک ، دانش آموزان ، تمرین درمانی