بازسازی پروتزی نقص فکی صورتی اوربیتال با ریتنشن ترکیبی: مطالعه موردی

هدف: فقدان تمام یا بخشی از چشم و ساختارهای اطراف آن یکی از نواقص مهم در ناحیه صورت است که می تواند به دلایل مختلفی از جمله تروما، سرطان، بیماری های مادرزادی یا جراحی های مرتبط با تومورهای خوش خیم و بدخیم رخ دهد. این نواقص نه تنها از نظر عملکردی بلکه از نظر زیبایی نیز تاثیر چشمگیری بر کیفیت زندگی بیماران دارند. بازسازی این ناحیه می تواند از طریق روش های جراحی یا استفاده از پروتزهای سیلیکونی انجام شود. با توجه به پیچیدگی ساختارهای ناحیه اوربیتال، بازسازی آن به ویژه با روش های جراحی، یکی از چالش های اصلی در زمینه ترمیم چهره است. انتخاب بین جراحی یا پروتز، به ضایعه و شرایط و خواست بیمار بستگی دارد. این مقاله به بررسی ساخت و استفاده از پروتزهای سیلیکونی اوربیتال می پردازد در حالی که مزایا و چالش های این روش ها نیز مورد بحث قرار گرفته است. روش بررسی: در این مطالعه خانمی ۶۰ ساله و با نقص اوربیتال و بدون سابقه دریافت پروتز مراجعه نمودند. کلیه مراحل ارزیابی، ایمپرشن، انتخاب روش ریتنشن از بیمار صورت گرفت . دانر مناسب برای دستیابی به الگوی مومی اوربیتال انتخاب گردید و از دانر نیز قالبگیری انجام گرفت . مراحل اصلاح موم، جایگذاری اکولار ، قالبسازی و رنگ امیزی انجام گرفت و پروتز نهایی ساخته شد. یافته ها: در این روش مراحل دقیق کار و نکات مورد نیاز و چالشهای ساخت ، مطرح شد. نکاتی که با ذکر جزییات ان میتوان به عنوان یک روش برای بازسازی دیگر نقایص صورت، معرفی گردد. در انتها پروتز نهایی با سیلیکون و اکریل ساخته شد . نتیجه گیری: پروتز نهایی با تاکید بر حفظ ظاهر طبیعی، سبکی، استفاده از مواد مناسب و روش ریتنشن ساخته شد. بیمار نسبت به راحتی پوشیدن و درآوردن پروتز، گیر مناسب و ظاهر طبیعی آن احساس رضایت داشت.

کلیدواژه ها:

Silicone prosthesis ، Orbital ، Maxillofacial Reconstruction ، Retention ، پروتز سیلیکونی ، اوربیتال ، بازسازی فکی صورتی ، ریتنشن