آینده جهان تحت سلطه هوش مصنوعی؛ نابودی مرزها و بازتعریف انسانیت

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 82

فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

RELIGI11_017

تاریخ نمایه سازی: 11 آبان 1404

چکیده مقاله:

در عصر هوش مصنوعی (AI)، مفاهیم سنتی مرزها چه جغرافیایی چه اخلاقی، فکری یا مذهبی در حال محو شدن هستند. این فناوری با سرعتی بی سابقه ساختارهای ثابت جوامع انسانی را دگرگون می کند و پرسش های بنیادینی درباره ماهیت انسانیت، آزادی اراده و جایگاه ارزش های قدیمی مطرح می سازد. هوش مصنوعی با شکستن مرزهای فیزیکی جهان را به فضایی یکپارچه تبدیل می کند. الگوریتم ها بی وقفه داده ها را فراتر از محدودیت های ملی جابه جا می کنند. اقتصادهای دیجیتال بر مبنای ارزهای رمزنگاری شده شکل می گیرند و ارتباطات انسانی از طریق واقعیت مجازی و مترجم های زنده وابستگی به زبان یا مکان را از بین می برد. در این جهان بی مرز ایده های انسانی نیز تحت الشعاع قرار می گیرند؛ سیستم های AI با تولید محتوا هنر و حتی ایده های فلسفی، مرز بین خلاقیت انسان و ماشین را مخدوش می کنند. اخلاق این ستون نامرئی جوامع با چالشی بی سابقه روبه رو می شود. آیا تصمیم گیری های مبتنی بر AI از عدالت قضایی تا انتخاب های پزشکی می توانند عاری از سوگیری باشند؟ یا انسان ها به موجوداتی بی فکر تبدیل خواهند شد که مسئولیت اخلاقی خود را به ماشین ها واگذار کرده اند؟ همزمان مذاهب به عنوان منبع سنتی پاسخ به پرسش های وجودی جایگاه خود را از دست می دهند. هوش مصنوعی با ارائه تفسیرهای داده محور از جهان و پیش بینی آینده ممکن است به دینی جدید تبدیل شود که در آن «خدایان» الگوریتم هایی با قابلیت پیش بینی نامحدود هستند. جنبش های اجتماعی نیز در این جهان خودکار رنگ می بازند؛ اعتراضات مبتنی بر خشم، انسانی با سیستم های نظارتی AI سرکوب می شوند، و نیازهای اساسی انسان از طریق بهینه سازی منابع توسط ماشین ها بی اهمیت جلوه می کنند. در این شرایط، آیا جوامع به سمت «سکون» پیش می روند؟ یا هوش مصنوعی خود به ابزاری برای بازتعریف جنبش های عدالت خواهانه تبدیل خواهد شد؟ آینده جهان با AI، آینده های پارادوکسیکال است؛ از یک سو وعده جهانی بدون مرز کارآمد و مملو از فرصت های نوین را می دهد؛ از سوی دیگر، خطر از دست دادن هویت انسانی، حذف عاملیت فردی و غلبه یکنواختی دیجیتال بر تنوع فرهنگی را نشان می دهد. بقای انسانیت در گرو توازن بین این دو نیرو است؛ استفاده از AI نه به عنوان جایگزین، انسان بلکه به مثابه آینه ای برای بازاندیشی درباره ارزش هایی که می خواهیم در جهانی بی مرز حفظ کنیم.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی آینده جهان ، خطوط جغرافیایی حریم خصوصی ، عصر ، هوش مصنوعی ، جهان خودکار

نویسندگان

حسین زاده شرامین

دانشجوی دکترای تخصصی دانشگاه تبریز