اثر استقلال شغلی بر خودکارآمدی و بهزیستی کارکنان ادارات ورزش و جوانان

هدف اصلی این مطالعه بررسی اثر استقلال شغلی بر خودکارآمدی و بهزیستی کارکنان ادارات ورزش و جوانان بود. طرح تحقیق پیمایشی راهنمای محقق برای انجام این مطالعه بود. جامعه انتخاب شده برای این مطالعه شامل کلیه کارکنان ادارات ورزش و جوانان گلستان و اداره کل آن بود که بر مبنای آمار منتشر شده توسط منابع انسانی اداره کل تعداد آنها ۲۲۸ می باشد. نمونه مورد کفایت در این مطالعه توسط فرمول کوکران با در نظر گرفتن میزان خطای ۰.۰۵ تعداد ۱۳۲ کارمند برآورد گردید که انتخاب آنها به شکل تصادفی طبقه ای صورت گرفت و در نهایت ۱۲۴ پرسشنامه سالم گردآوری شد. ابزار اندازه گیری جهت ارزیابی متغیرهای پژوهش شامل سه پرسشنامه استاندارد استقلال شغلی (کلاسن و همکاران، ۲۰۲۱)، خودکارآمدی شغلی لورنته (۲۰۱۱) و بهزیستی کارکنان پرادهان و هتی، ۲۰۲۲) بود. بخشی از تحلیل داده ها که به صورت توصیفی بود، به وسیله برنامه آماری SPSS انجام شد. در بخشی دیگر، مدل و آزمون فرضیه ها توسط برنامه آماری PLS تحلیل شدند. برای فرضیه اول؛ با توجه به مقدار تی (۳۳.۲۷۱) و همچنین سطح معنی داری برآورد شده (۰.۰۰۰)، اثر مثبت و معنی دار استقلال شغلی بر خودکارآمدی کارکنان ادارات ورزش و جوانان تایید گردید. برای فرضیه دوم؛ با توجه به مقدار تی (۴.۲۴۶) و همچنین سطح معنی داری برآورد شده (۰.۰۰۰)، اثر مثبت و معنی داری استقلال شغلی بر بهزیستی کارکنان ادارات ورزش و جوانان تایید شد. برای فرضیه سوم؛ با توجه به مقدار تی (۶.۶۵۲) و همچنین سطح معنی داری برآورد شده (۰.۰۰۰)، اثر مثبت و معنی داری خودکارآمدی بر بهزیستی کارکنان ادارات ورزش و جوانان تایید گردید. ارزیابی منظم مدیران از توانمندی کارکنان خود و دادن استقلال شغلی متناسب با قابلیت های آنها پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

استقلال ، شغلی ، خودکارآمدی ، بهزیستی ، ورزش و جوانان