تحلیل نمادها و کهن الگوهای روانشناختی در داستانهای کودکانه از دیدگاه یونگ و فروید

داستانهای کودکانه بستری غنی از مفاهیم روانشناختی را فراهم می کنند که در رشد شخصیت، تخیل و سلامت روان کودکان تاثیر بسزایی دارند. این پژوهش با تمرکز بر نظریات زیگموند فروید و کارل گوستاو یونگ به تحلیل نمادها و کهن الگوهای روان شناختی در داستانهای کودکانه پرداخته و کاربردهای این تحلیل ها را در طراحی برنامه های آموزشی برای ارتقای سلامت روان بررسی می کند. فروید با تاکید بر ساختار روان نهاد خود (فراخود و مراحل روانی جنسی)، داستانهای کودکانه را بازتابی از تمایلات ناخودآگاه و تعارضات سرکوب شده می داند. در مقابل یونگ با مفاهیمی همچون ناخودآگاه جمعی، کهن الگوها و فردیت یابی بر جنبه های نمادین و تحول روانی تاکید دارد. این پژوهش با استفاده از روش تحلیل تماتیک به بررسی داستانهای کودکانه از جمله قصه های برادران گریم و افسانه های عامیانه پرداخته است. نتایج نشان می دهد که این داستان ها فراتر از سرگرمی، ابزاری برای تقویت خلاقیت، مواجهه با تعارضات درونی و ارتقای تخیل در کودکان هستند. تحلیل یافته ها حاکی از آن است که نظریات یونگ و فروید هر دو می توانند به خلق داستان ها و برنامه های آموزشی هدفمند کمک کنند. در این راستا برنامه های پیشنهادی شامل تقویت تخیل، ایجاد فضاهای امن برای ابراز احساسات، بازی های نقش آفرینی و ترویج خلاقیت هستند که می توانند به رشد روانی و اجتماعی سالم کودکان منجر شوند. این پژوهش کاربردهای گسترده ای در طراحی محتوای آموزشی، پیشگیری از مشکلات روانی و تقویت مهارت های عاطفی و اجتماعی کودکان دارد و می تواند به عنوان الگویی برای برنامه های مرتبط با روانشناسی کودک مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

داستانهای کودکانه یونگ ، فروید ، نمادها ، کهن الگوها ، سلامت روان ، برنامه های آموزشی