بررسی ابعاد و راهبرد های عملی تدریس فعال در ارتقای یادگیری دانش آموزان

این پژوهش به بررسی ابعاد و راهبردهای عملی تدریس فعال در ارتقای یادگیری دانش آموزان می پردازد. در نظام های آموزشی نوین، رویکردهای سنتی و معلم محور ناکارآمد تلقی می شوند و روش های تدریس فعال، به عنوان جایگزینی پویا، به دنبال مشارکت دادن هرچه بیشتر دانش آموزان در فرآیند یادگیری هستند. هدف اصلی این مطالعه، تحلیل چگونگی تاثیر به کارگیری راهبردهای تدریس فعال بر بهبود یادگیری دانش آموزان است. در این راستا، به بررسی ابعاد کلیدی تدریس فعال (شامل یادگیری مشارکتی، دانش آموزمحوری و حل مسئله) و راهبردهای عملی آن (نظیر بحث های گروهی، ایفای نقش، یادگیری مبتنی بر پروژه و بارش فکری) پرداخته می شود. مکانیزم هایی که از طریق آن ها این روش ها می توانند به افزایش انگیزه درونی، تقویت تفکر انتقادی، بهبود مهارت های اجتماعی و تعمیق درک مفاهیم در دانش آموزان منجر شوند، مورد کاوش قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که تدریس فعال، عاملی کلیدی و تاثیرگذار در ارتقای چشمگیر یادگیری دانش آموزان است. این رویکرد، یادگیری را از یک فرآیند منفعل به یک تجربه فعال، تعاملی و لذت بخش تبدیل می کند.

کلیدواژه ها:

تدریس فعال ، دانش آموز ، معلم