نقش کشاورزی ارگانیک در پایداری تولید غذا در شرایط تغییر اقلیم

امنیت غذایی جهانی به طور فزاینده ای تحت تاثیر تغییرات اقلیمی، تخریب خاک و مصرف بیش از حد نهاده های شیمیایی در کشاورزی متداول قرار دارد. کشاورزی ارگانیک که بر پایه اصول بوم شناختی و پرهیز از استفاده از ترکیبات شیمیایی مصنوعی استوار است، رویکردی پایدار برای افزایش تاب آوری در برابر تنش های محیطی، حفظ کیفیت مواد غذایی و سلامت اکوسیستم ها ارائه می دهد. این مقاله نقش جهانی کشاورزی ارگانیک را در تقویت امنیت غذایی از طریق اثرات آن بر حاصل خیزی خاک، حفاظت از تنوع زیستی و سازگاری با تغییرات اقلیمی بررسی می کند. با تلفیق شواهد حاصل از مناطق مختلف جهان، از جمله اروپا، آسیا و آفریقای زیرصحرایی، این مطالعه نشان می دهد که سامانه های ارگانیک به چهار بعد امنیت غذایی یعنی دسترسی، دست یابی، بهره برداری و پایداری کمک می کنند. روش های ارگانیک مانند تنوع کشت، کنترل زیستی آفات و استفاده از کودهای آلی موجب افزایش ماده آلی خاک، بهبود نگهداشت آب و کاهش انتشار گازهای گلخانه ای می شوند و در نتیجه پایداری اقلیمی را تقویت می کنند. با این حال، چالش هایی نظیر کاهش عملکرد نسبی، هزینه های بالای گواهی ارگانیک و حمایت های سیاستی ناکافی، موانعی در مسیر گسترش جهانی آن هستند. ادغام روش های ارگانیک با فناوری های نوین مانند کشاورزی دقیق و کودهای زیستی می تواند شکاف بهره وری را کاهش داده و هم زمان اهداف پایداری را حفظ کند. در مجموع، گسترش جهانی کشاورزی ارگانیک نه تنها یک انتخاب تولیدی، بلکه مسیری راهبردی برای دستیابی به سامانه های غذایی پایدار و تضمین امنیت غذایی بلندمدت در برابر تغییرات اقلیمی به شمار می آید.

کلیدواژه ها:

کشاورزی ارگانیک ، امنیت غذایی ، تغییر اقلیم ، تنوع زیستی