تجزیه و تحلیل اثر سبک رهبری خدمتگزار و رفتارسازمانی مثبت گرا بر عملکرد شغلی کارکنان در سازمان های آموزشی

زمینه و هدف: امروزه بکارگیری سبک رهبری خدمتگزار و رفتار سازمانی مثبت گرا از طریق رویکردهای اخلاقی بر عملکرد شغلی فردی و سازمانی موثر می باشند. در این راستا هدف پژوهش حاضر تجزیه و تحلیل اثر سبک رهبری خدمتگزار و رفتارسازمانی مثبت گرا بر عملکرد شغلی کارکنان در سازمان های آموزشی است.روش: پژوهش کنونی از نظر ماهیت داده ها، پژوهشی کمی، و از نظر گردآوری داده ها پژوهشی توصیفی-پیمایشی از نوع مقطعی بوده و از نظر هدف، پژوهشی کاربردی است. جامعه ی آماری این پژوهش مدیران و کارکنان موسسات آموزش عالی غیرانتفاعی شهر تهران به تعداد ۳۹۵ نفر بوده و حجم نمونه آماری بر اساس تخمین فرمول کوکران، ۱۹۵ نفر است. همچنین، روش نمونه گیری غیراحتمالی و در دسترس است. همچنین، ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه ای ۴۱ گویه ای متشکل از پرسشنامه رهبری خدمتگزار از پترسون و همکاران (۲۰۰۵)، پرسشنامه رفتارسازمانی مثبت گرا از لوتانز و یوسف (۲۰۰۷)، و پرسشنامه عملکرد شغلی کارکنان از کوپمنز (۲۰۱۱) بوده که جهت تجزیه وتحلیل داده ها و اطلاعات جمع آوری شده از روش مدل سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزارهای ۲۲ SPSS و LISREL کمک گرفته شده است.یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که سبک رهبری خدمتگزار با ضریب تی به مقدار ۲۵/۸ و ضریب استاندارد ۶۱/۰ بر عملکرد شغلی کارکنان اثر معناداری دارد؛ همچنین، رفتارسازمانی مثبت گرا با ضریب تی به مقدار ۷۶/۷ و ضریب استاندارد ۸۳/۰ بر عملکرد شغلی کارکنان اثر معناداری دارد. یافته ها نشان می دهد که رفتارسازمانی مثبت گرا نسبت به رهبری خدمتگزار اثر معنادارتری بر عملکرد شغلی کارکنان دارد.نتیجه گیری: رهبران خدمتگزار و رفتار سازمانی مثبت گرا از طریق توانمندسازی کارکنان، اولویت بندی در رفع نیازهای آن ها و برانگیختن پتانسیل کاملشان برای افراد خود سطوح حمایتی مثبتی را ایجاد کرده، که این امر موجب ارتقاء سطوح عملکرد شغلی کارکنان و سازمان می شود.

کلیدواژه ها:

رهبری خدمتگزار ، رفتارسازمانی مثبت گرا ، عملکرد شغلی کارکنان ، سازمان های آموزشی