نقش فعال سازی محیط گروهی مدرسه در مرکزیت یادگیری فعال دانش آموزان

هدف این تحقیق بررسی نقش فعال سازی محیط گروهی مدرسه در ایجاد مرکزیت یادگیری فعال دانش آموزان بود. برای دستیابی به این هدف، با استفاده از روش پژوهش مروری و تحلیل محتوای منابع معتبر، داده های مرتبط از مطالعات پیشین شناسایی و استخراج شدند. تمرکز پژوهش بر تبیین چگونگی تاثیر محیط های گروهی بر انگیزش، کیفیت یادگیری، مهارت های اجتماعی و نقش معلم در فرآیند یادگیری فعال بود. یافته ها نشان داد فعال سازی محیط گروهی مدرسه موجب افزایش انگیزش درونی و بیرونی دانش آموزان، ارتقاء مهارت های اجتماعی از طریق تعامل مستمر و مدیریت تعارض، و بهبود کیفیت یادگیری از طریق راهبردهای یادگیری مبتنی بر پروژه و حل مسئله می شود. همچنین نقش محوری معلمان در هدایت گروه ها، تقسیم وظایف و ارزیابی عملکرد به عنوان عامل کلیدی موفقیت محیط گروهی شناسایی گردید. مقایسه نتایج با شش پژوهش پیشین، هم راستایی قابل توجهی را نشان داد که موید ضرورت پیوند میان ساختار مدرسه، مدیریت آموزشی و فعالیت های گروهی هدفمند است. نتیجه گیری کلی پژوهش نشان داد که فعال سازی محیط گروهی می تواند به عنوان یک چارچوب یکپارچه برای ارتقاء یادگیری فعال در مدارس مورد استفاده قرار گیرد، به شرط آنکه با حمایت ساختاری، سیاست های مدرسه ای مبتنی بر همکاری و هدایت موثر معلمان همراه باشد.

کلیدواژه ها:

محیط گروهی مدرسه ، یادگیری فعال ، انگیزش دانش آموز ، مهارت های اجتماعی ، نقش معلم