بررسی و ارزیابی ریسک سرمایه گذاری در انرژی تجدیدپذیر با استفاده از پویایی سیستم

رشد روز افزون جمعیت یکی از مهمترین عوامل افزایش تقاضای انرژی می باشد. با نظر به اینکه منابع تجدیدناپذیر روبه پایان است. منابع تجدیدپذیر را می توان به عنوان بهترین جایگزین در نظر گرفت. ایران به عنوان کشوری که دارای پتانسیل بالایی در منابع تجدیدپذیر می باشد اما هنوز رشد چشمگیری در تولید انرژی از منابع تجدیدپذیر ندارد، در حالی است که رشد و توسعه ی تولید انرژی از منابع تجدیدپذیر نیازمند سرمایه گذاری است اما سرمایه گذاران در حوزه تجدیدپذیر با عدم قطعیت های بسیاری مواجه می باشند. در تحقیق پیش رو، تلاش بر ارائه مدلی به منظور ارزیابی و شناسایی عدم قطعیت ها از دید سرمایه گذاران در حوزه انرژی های تجدیدپذیر شده است؛ بدین خاطر با استفاده از روش پویایی سیستم و همچنین با بهره گیری از نظرات خبرگان این حوزه عوامل مهم و موثر شناسایی و مورد بررسی قرار می گیرند و سپس روابط بین آنها ترسیم و مدل آن طراحی، در بازه زمانی مشخص شبیه سازی می شود. نتایج به دست آمده در این تحقیق حاکی از آن است که عوامل مختلفی در این حوزه اثر گذار می باشند اما مهمترین این عوامل نرخ ارز و ظرفیت نیروگاه می باشد که دولت با وضع قوانین حمایتی از جمله تخصیص ارز و یا تسهیل صدور مجوز برای نیروگاه های با ظرفیت بالا می تواند به کاهش ریسک سرمایه گذاری کمک کند. یکی دیگر از نتایج بدست آمده بازه ۵۵ تا ۶۰ مگاوات برای احداث نیروگاه های خورشیدی می باشد که میزان ریسک سرمایه گذاری در این بازه در مقایسه با دیگر مقیاس های بزرگ قابل قبول می باشد.

کلیدواژه ها:

انرژی تجدیدپذیر ، ارزیابی ، سرمایه گذاری ، پویایی سیستم