طراحی ارگونومیک ایستگاه کاری همکاری انسان-ربات

رشد استفاده از ربات های همکار برای پشتیبانی از اجرای کارها در تولید، توجه شرکت ها را به مسائل ایمنی و رفاه جلب کرده است. با اشتراک گذاری دیدگاه انسان محور و مفاهیم همکاری هماهنگ انسان و ماشین که در صنعت ۵.۰ برجسته شده اند، مرحله طراحی ایستگاه کاری مشترک باید شامل ارزیابی خطرات روان شناختی و فیزیکی باشد تا محیط کاری ایمن و فراگیر برای نیروی کار متنوع فراهم کند. تسریع مرحله پیش از استقرار برای پیکربندی سریع طراحی ایستگاه کاری وارزیابی تاثیر آن بر توازن بار کاری و توالی وظایف در طول استقرار خطوط مونتاژ همچنان یک چالش باقی مانده است، به ویژه با توجه به محدودیت های ابزارهای نرم افزاری موجود یک کار چالش برانگیز است. این پژوهش یک مدل ریاضی جدید برای تسریع طراحی ایستگاه های کاری همکاری انسان-ربات با در نظر گرفتن جایگزین های مختلف وظایف و ترکیب ارزیابی وضعیتی بدن و تحلیل خستگی برای هر یک از آن ها ارائه می دهد تا یک محیط کاری ارگونومیک ایجاد شود. در این روش، تحلیل الکترومایوگرافی سطحی رهمراه با ارزیابی ریسک روانی خطرات وضعیتی که با استفاده از واحدهای اندازه گیری اینرسی سنجیده شده، به کار گرفته شده و بر روی یک پلتفرم دیجیتال ارگونومیک توسعه داده شده است. هدف این رویکرد، تعیین پیکربندی بهینه محل کار برای ابزارها، تجهیزات و منابع به منظور ارتقای رفاه فیزیکی در کنار حفظ بهره وری ایستگاه است. آزمایش های تجربی برای بررسی عضلات بازو و ارزیابی خطرات وضعیتی در پیکربندی های مختلف طراحی ایستگاه کاری و پیشرفت وظایف همکاری انسان-ربات انجام شده است. نتایج تجربی نشان دهنده قابلیت اجرایی و مزایای این روش پیشنهادی در مقایسه با نرم افزارهای شبیه سازی موجود است. این روش امکان تولید و ارزیابی سریع سناریوهای جایگزین را فراهم کرده و تعادلی بین سطح کیفیت ارگونومیک و عملکرد سیستم ایجاد می کند. در نهایت، این تحقیق اطلاعات ارزشمندی برای تصمیم گیرندگان و متخصصان ارائه می دهد تا در مراحل اولیه طراحی فضای کاری ارگونومیک، عوامل انسانی را به طور موثری ادغام کرده و پیچیدگی های ناشی از تخصیص منابع و همکاری با ربات های همکار را مدیریت کنند.

کلیدواژه ها:

ربات های همکار ، عوامل انسانی ، تولید انسان محور ، طراحی متمرکز بر انسان ، فضای کاری مشترک