طراحی سیستم های تشخیص هیجان برای بهینه سازی فرآیند یادگیری فراگیران

پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع سیستم های تشخیص هیجان و کاربرد آن ها در بهینه سازی فرایندهای یادگیری انجام شده است. در سال های اخیر، تشخیص هیجان به عنوان حوزه ای نوظهور در تقاطع علوم شناختی، هوش مصنوعی و آموزش مورد توجه قرار گرفته است. این مطالعه مروری با بهره گیری از روش شناسی مرور نظام مند، پیشرفت های اخیر در زمینه طراحی و پیاده سازی سیستم های تشخیص هیجان در محیط های آموزشی را بررسی می کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که تکنیک های متنوعی از جمله تشخیص هیجان چهره (FER)، پردازش سیگنال های مغزی (EEG)، و روش های چندوجهی برای شناسایی حالات هیجانی فراگیران مورد استفاده قرار می گیرند. همچنین، سیستم های آموزش هوشمند (SES) که از فناوری های تشخیص هیجان بهره می برند، توانسته اند تجربیات یادگیری شخصی سازی شده ای را ارائه دهند که پاسخگوی نیازهای هیجانی فراگیران باشند. ارتباط معناداری بین درک هیجانات و عملکرد تحصیلی مشاهده شده است که نشان دهنده اهمیت یکپارچه سازی تشخیص هیجان در محیط های آموزشی است. این پژوهش چالش های موجود در این حوزه را نیز برجسته کرده و چشم اندازهای آینده برای توسعه سیستم های تشخیص هیجان کارآمدتر در راستای بهبود فرایندهای یادگیری را ترسیم می کند.

کلیدواژه ها:

تشخیص هیجان ، یادگیری ، هوش مصنوعی ، آموزش هوشمند ، فناوری های آموزشی