اثر میزان آب برگشتی بر شاخص های بیوشیمیایی و ایمنی سرم فیل ماهی (Huso huso) در سیستم پرورش بازگردشی

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر سطوح مختلف آب برگشتی بر شاخص های بیوشیمیایی و ایمنی سرم فیل ماهی (Huso huso) در سیستم پرورش بازچرخشی انجام شد. آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تیمار شامل R۰ (۱۰۰% آب تازه)، R۵۰ (۵۰ % آب برگشتی) و R۸۰ (۸۰% آب برگشتی) در سه تکرار اجرا گردید. ۱۸۰ قطعه فیل ماهی با میانگین وزن ۶۸/۶۶±۷۱/۶۱۶۲  گرم به مدت ۸ ماه در ۹ حوضچه ۱۸ مترمکعبی پرورش یافتند. نتایج نشان داد که سطح پروتئین کل و آلبومین در تیمار R۸۰ به طور معنی داری بیشتر از سایر تیمارها بود، در حالی که گلوکز، چربی کل و کلسترول سرم در R۰ به طور معنی داری بالاتر بود. آنزیم های کبدی ALT و AST در R۸۰ نسبت به R۰ افزایش معنی داری داشتند، اما تفاوت بین R۵۰ و R۰ از نظر آماری معنی دار نبود. مقدار آنزیم LDH در تیمارهای R۵۰ و R۸۰ کمتر از R۰ بود. در شاخص های ایمنی، فعالیت لیزوزیم، سطح ایمونوگلوبولین و فعالیت کمپلمان در تیمار R۸۰ نسبت به R۰ به طور معنی داری افزایش یافت، در حالی که تفاوت ایمونوگلوبولین بین تیمارهای آب برگشتی معنی دار نبود. در مجموع، استفاده از ۸۰ درصد آب برگشتی در سیستم بازگردشی موجب بهبود شاخص های بیوشیمیایی و ایمنی سرم شد و به بهره وری بیشتر از منابع آبی در پرورش فیل ماهی کمک کرده است.

کلیدواژه ها:

فیل ماهی ، سیستم آب برگشتی ، شاخص های بیوشیمیایی ، پاسخ ایمنی