بررسی ارتباط بین ترکیب میکروبیوتای روده ای و بروز مقاومت به انسولین، یک مرور مکانیسمی

بیماری دیابت شایع ترین بیماری متابولیک در انسان است. این بیماری مزمن با بسیاری از موارد مرگ و میر یا ناتوانی و کاهش کیفیت زندگی در انسان ارتباط مستقیم دارد و علیرغم تلاش های صورت گرفته شیوع آن همچنان رو به افزایش است. مطالعات نشان می دهند که دیابت از عوامل خطر اصلی بروز بیماری های قلبی عروقی است و افزایش شیوع آن مستقیما موجب افزایش احتمال بروز این بیماری ها می گردد. بنابراین تحقیقات گسترده ای در خصوص زمینه های بروز این بیماری در سراسر جهان صورت گرفته است. در کنار فاکتورهایی همچون چاقی و کم تحرکی، مطالعات نشان داده اند که ترکیب میکروبیوم روده ممکن است به تولید عوامل التهابی یا ضد التهابی کمک کند که می توانند به تنظیم عملکرد انسولین و سطح قند خون کمک کنند. در نتیجه، تغییرات در ترکیب میکروبیوم روده می توانند مستقیما به تغییرات در سیگنالینگ انسولین و سطح قند خون منجر شده و زمینه ساز بروز دیابت می گردد. میکروبیوتای روده ای یک ترکیب پیچیده از میکروارگانیسم های ساکن در روده انسان است که فعالیت های فیزیولوژیک بسیاری را انجام می دهند. اما شواهد نشان می دهند که در بیماران دیابتی ترکیب میکروبیوم روده ای ممکن است با تغییراتی همراه باشد که می توانند به توازن متابولیک بدن و ایجاد مقاومت به انسولین کمک کنند؛ بنابراین تغییر در ترکیب این فلور طبیعی می تواند موجب تغییر متابولیسم و بروز دیابت گردد. گرچه هنوز مکانیسم های میانجی به خوبی شناسایی نشده اند. بنابراین در مطالعه مروری حاضر برخی شواهد مربوط به نقش میکروبیوتای روده ای در بروز دیابت ارائه شده و مکانیمس های واسطه معرفی شده اند. از این مقاله نتیجه گیری شد که هر عاملی که منجر به تغییر ترکیب میکروبیوتای روده ای گردد می تواند از مسیرهای مختلف معرفی شده زمینه ساز بروز دیابت باشد.

کلیدواژه ها:

دیابت ، مقاومت به انسولین ، میکروبیوتای روده ، التهاب ، اکسیداسیون اسید چرب