ارزیابی اثرات توسعه اقامتگاه های بوم گردی بر تحولات زیرساختی، اقتصادی و اجتماعی نواحی روستایی (موردمطالعه روستای هریوند- از توابع شهرستان سربیشه)

توسعه اقامتگاه های بوم گردی در مناطق روستایی می تواند تاثیرات بسیار مثبتی بر تحولات زیرساختی اقتصادی و اجتماعی نواحی روستایی داشته باشد. این توسعه می تواند منجر به ایجاد فرصت های شغلی جدید، رشد اقتصادی، توسعه بین المللی، افزایش درآمد محلی و تقویت زیرساخت های اجتماعی و فرهنگی شود با توجه به وضعیت فرهنگی ، اقتصادی و اجتماعی روستای مذکور و رونق کسب وکارهای بومی و محلی ، صنایع دستی با شهرت جهانی و ثبت به عنوان روستای جهانی حوله بافی سنتی و تقاضا برای فعالیت های بوم گردی این روستا هدف پژوهش قرار گرفت ؛ این پژوهش از نوع کاربردی و به روش توصیفی - تحلیلی مبتنی بر پرسشنامه است. واحد تحلیل در این پژوهش، فرد روستایی است و جامعه آماری پژوهش حاضر را ساکنین روستای هریوند در سال ۱۴۰۰ تشکیل داده است . پس از تهیه ، توزیع و تکمیل پرسشنامه و مصاحبه با مردم روستای منطقه بررسی شده و تجزیه وتحلیل داده ها مشخص شد که ایجاد اقامتگاه های بوم گردی در سکونتگاه های روستایی در تحولات زیرساختی، اقتصادی و اجتماعی و همچنین برجذب گردشگر در روستا موثر است. در آزمون فرضیه های فرعی مشخص شد ایجاد اقامتگاه های بوم گردی در سکونتگاه های روستایی در تحولات زیرساختی ازجمله: بهبود وضعیت بهداشتی معابر اصلی روستا و معابر مرتبط با اقامتگاه، بهبود وضعیت ارتباطات به ویژه آنتن دهی موبایل ، ایجاد انگیزه در برخی بومیان محلی و بومیان ساکن در شهر به منظور بهسازی زیرساختی منازل مسکونی و فعالیت درزمینه بوم گردی و در تحولات اقتصادی ازجمله: کسب درآمد بهره بردار، ایجاد اشتغال مستقیم و غیرمستقیم، رونق مشاغل خانگی (انواع رشته های صنایع دستی مانند حوله بافی و تولید نان خانگی )، آشپزی، فعالیت گروه های موسیقی محلی، حمل ونقل ، اخذ تسهیلات بانکی و همچنین در تحولات اجتماعی ازجمله: احیاء آداب ورسوم ( آیین های شاخص )، ترویج لباس محلی، هویت بخشی به روستا و احساس غرور، تقویت اعتمادبه نفس و باور توانایی های بومی، تحکیم وحدت اهالی روستا، توجه به خانه های تاریخی و نگهداری و احیاء آن ها، حضور نخبگان در روستا و تعامل با مردم و ارتقای امنیت روستا موثر است.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه : توسعه اقامتگاه ، تحولات زیرساختی ، گردشگری ، اقتصادی