طراحی الگوی برنامه درسی شهودی مبتنی بر بررسی زیبا شناسانه دیوان حافظ

این تحقیق به منظور تبیین عناصر یادگیری برنامه درسی شهودی از طریق بررسی زیباشناسانه دیوان حافظ ، صورت گرفته است . پژوهش حاضر با بکارگیری روش فلسفی هرمنوتیک یا تاویل و تفسیر از متن به صورت کیفی انجام یافته و به واکاوی ابیات دیوان حافظ در ارتباط با مطالعات شهودی برنامه درسی ، پرداخته است . این فعالیت پژوهشی اکتشافی بوده و برای اولین بار دیوان حافظ از منظر مطالعات برنامه درسی شهودی مورد مداقه قرار گرفته است ، با این وجود از کلیه منابع چاپی و الکترونیکی در دسترس در زمینه ی برنامه ریزی درسی ، شهود، حافظ شناسی، ادبیات عرفانی ، فلسفه و هنر استفاده شده است .روش پژوهش به شیوه کیفی، تحلیل محتوا و تجزیه و تحلیل داده ها با بکارگیری نظام مقوله بندی قیاسی انجام گرفته و یافته ها درقالب مقوله های محوری بر اساس فرضیه های مربوط به اهداف ، محتوی و راهبردهای یاددهی – یادگیری ، تشکل یافته است . پژوهش حاضر به عنوان یک مدل طراحی برنامه درسی شهودی ، برای تمام برنامه ریزان و دست اندرکاران تعلیم و تربیت کشور این امکان را فراهم می کند که با یک زاویه دید جدید ، اقدام به بازنگری جدی در عناصر برنامه های درسی کشور در تمام دوره ها تحصیلی داشته باشند و از منابع غنی و بسیار با ارزش ادبی ، عرفانی که در زمره شاهکارهای بشری به حساب می آیند بعنوان منابع درسی و شیوه های فراعقلی در فرایندهای تعلیم و تربیت استفاده نمایند. تعلیم و تربیت، با این فهم و ادراک به سمت کشف معانی فرا عقلی در سایه دانش درونی بی مرز و انتها خواهد رسید. دانش شهودی سرچشمه خطا ناپذیر حقیقت است که در جایگاهی فراتر از عقل واقع شده و به مثابه شاه کلیدی است که توان گشودن رمز معمای هستی را دارد و این پژوهش تلاشی است در جهت ایجاد روزنه ای به جهان شگفت انگیز تعلیم و تربیت شهودی.

کلیدواژه ها:

برنامه درسی شهودی ، زیباشناسی ، رموز و اصطلاحات عرفانی ، دیوان حافظ