تدوین بسته آموزشی ارتقا تاب آوری کارکنان اقماری و اثر بخشی آن بر تاب آوری و استرس شغلی کارکنان در شرکت پایانه های نفتی ایران

هدف این پژوهش تدوین بسته آموزشی ارتقا تاب آوری کارکنان اقماری و اثر بخشی آن بر تاب آوری و استرس شغلی کارکنان در شرکت پایانه های نفتی ایران بود. این پژوهش با استفاده از طرح های پژوهش ترکیبی انجام پذیرفت. در بخش کیفی جهت جمع آوری اطلاعات از مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۱۰ نفر از کارکنان اقماری استفاده شد. برای تدوین بسته آموزشی پس از انجام مصاحبه با استفاده از روش تحلیل مضمون استقرایی ۴ عامل اصلی فردی، خانوادگی، سازمانی و اجتماعی موثر بر تاب آوری کارکنان اقماری به دست آمد و بسته آموزشی بر اساس این ابعاد تدوین شد. روش پژوهش در بخش کمی از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و آزمون پیگیری دو گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری شامل کارکنان اقماری شرکت پایانه های نفتی ایران بود. روش نمونه گیری در بخش کیفی نظری (هدفمند) و در بخش کمی به صورت تصادفی ساده بود که تعداد ۳۰ نفر از کارکنان اقماری به صورت تصادفی به دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل تقسیم شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه های تاب آوری ۲۵ سوالی (Conner & Davidson, ۲۰۰۳) با ضریب پایایی آلفای کرونباخ ۹۹/۰ و استرس شغلی (HSE, ۱۹۹۰) موسسه ملی سلامت و ایمنی انگلستان (National Institute for Occupational Safety) با ضریب پایایی آلفای کرونباخ ۹۹/۰ استفاده شد. گروه آزمایش در ۹ جلسه ۹۰ دقیقه ای توسط روانشناس و با حضور پژوهشگر تحت آموزش قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ گونه آموزشی دریافت نکردند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و تحلیل واریانس با اندازه های تکراری انجام شد. یافته ها نشان داد پس از اجرای بسته آموزشی بین میانگین نمرات تاب آوری و استرس شغلی در مرحله پس آزمون و پیگیری تفاوت معنی داری وجود داشته و باعث افزایش نمرات تاب آوری و استرس شغلی درگروه آزمایش شده است، بنابراین می توان نتیجه گرفت که بسته آموزشی تدوین شده در ارتقا تاب آوری و کاهش استرس شغلی کارکنان اقماری موثر بوده است.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، استرس شغلی ، کارکنان اقماری ، شرکت پایانه های نفتی ایران