تاثیر درمان هیجان مدار بر قدردانی از بدن، کیفیت زندگی جنسی و شفقت به خود در زنان یائسه

هدف از این پژوهش بررسی تاثیر درمان هیجان مدار بر قدردانی از بدن، کیفیت زندگی جنسی و شفقت به خود در زنان یائسه بود. طرح پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش را کلیه زنان یائسه در شهر اصفهان در سال ۱۴۰۱ تشکیل می دادند. نمونه آماری شامل ۳۲ نفر بود که با استفاده از نمونه گیری در دسترس و بر اساس ملاک های ورود به پژوهش انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۶ نفر) جایگزین شدند. به منظور جمع آوری داده ها از پرسشنامه های قدردانی از بدن (Tylka & Wood-Barcalow, ۲۰۱۵)، کیفیت زندگی جنسی (Symonds & et al, ۲۰۰۵) و شفقت به خود (Neff, ۲۰۰۳) استفاده شد. گروه آزمایش تحت درمان گروهی درمان هیجان مدار (Johnson, ۲۰۰۸) طی ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای و پیگیری دو ماهه قرار گرفت و گروه کنترل، هیچ گونه مداخله درمانی دریافت نکرد. جهت تجزیه و تحلیل از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون بونفرونی استفاده شد. نتایج نشان داد پس از آموزش درمان هیجان مدار نشان در متغیرهای پژوهش در مراحل پیش آزمون و پس آزمون تفاوت معناداری وجود داشته و بین پس آزمون و پیگیری تفاوت معناداری وجود نداشته که این امر نشان دهنده بهبودی در کیفیت زندگی جنسی و شفقت به خود و قدردانی از بدن در زنان یائسه بوده است (۰۵/۰P<) و این اثرت در دوران پیگیری پایدار بوده اند (۰۵/۰P<).

کلیدواژه ها:

درمان هیجان مدار ، قدردانی از بدن ، شفقت به خود ، کیفیت زندگی جنسی ، زنان یائسه