پیش بینی بخشش بر اساس باور به دنیای عادلانه/ ناعادلانه با میانجی گری عواطف خودآگاه درجمعیت مراجعه کنندگان به خانه های سلامت شهر کرج

این پژوهش با هدف بررسی نقش میانجی گری عواطف خودآگاه بین باور به دنیای عادلانه/ ناعادلانه با بخشش انجام شد. طرح پژوهش توصیفی بود. نمونه پژوهش شامل ۴۱۱ نفر به شیوه نمونه گیری تصادفی از جمعیت مراجعه کنندگان به خانه های سلامت شهر کرج در سال ۱۳۹۷ بودند و به پرسشنامه های باور به دنیای عادلانه (Rubin & Peplau, ۱۹۷۳) سومین نسخه تجدید نظرشده مقیاس عاطفه خودآگاهی برای بزرگسالان (Tangney, Dearing, Wagner & Gramazow, ۲۰۰۰) و مقیاس بخشش (Rye, Loiacono, Folk, Olszewski, Heim & Madia, ۲۰۰۱) پاسخ دادند. برای تحلیل نتایج با استفاده از تحلیل مسیر توسط برنامه AMOS اثرات مستقیم و غیرمستقیم متغیرها، بدست آمد یافته ها نشان دادکه باور به دنیای عادلانه/ ناعادلانه به صورت معنادار بخشش را پیش بینی می کند و ضریب مسیر غیر مستقیم بین باور به دنیای عادلانه و بخشش مثبت و معنادار بود(۰۱/۰> P ،۰۵۵/۰=β) و این نشان دهنده نقش میانجی گری عواطف خودآگاه است. مدل مفهومی پژوهش با استفاده از داده ها تایید شد و شاخص های برازش مدل تاییدی بر این امر است. نتایج این پژوهش نشان دادکه باور به دنیای عادل منجر به بازسازی شناختی می شود و به این ترتیب به عنوان یک سازوکار مقابله ای عمل می کند و به عنوان یک برونداد رفتاری مثبت، می تواند حاصل تعامل ساختاری باشد.

کلیدواژه ها:

بخشش ، باور به دنیای عادلانه/ ناعادلانه ، عواطف خودآگاه ، جمعیت مراجعه کنندگان به خانه های سلامت شهر کرج