تاثیر سهامداران نهادی بر رابطه بین اندوخته مالی و سرمایه گذاری در نوآوری شرکت ها

هدف: بررسی چگونگی تاثیر منابع ارائه شده توسط اندوخته مالی بر سرمایه گذاری در فعالیت های نوآوری شرکت و تاثیر سهامداران نهادی بر رابطه بین اندوخته مالی و سرمایه گذاری در نوآوری شرکت ها.

روش شناسی پژوهش: این پژوهش کمی، توصیفی، گذشته نگر و از نوع همبستگی است. تجزیه وتحلیل آماری بر روی اطلاعات شرکت های نمونه پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال های ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۱ با ۴۸۱ مشاهده انجام شد. از رگرسیون چند متغیره و نرم افزار استاتا برای آزمون فرضیه ها استفاده شده است. سرمایه گذاری در نوآوری با هزینه های تحقیق و توسعه، اندوخته مالی با وجه نقد و سرمایه گذاری های کوتاه مدت نسبت به کل دارایی ها، و سهامداری نهادی به دو دسته موسسات مقاوم به فشار (مانند صندوق های بازنشستگی و شرکت های بیمه) و موسسات حساس به فشار (مانند بانک ها) تقسیم بندی شد.

یافته ها: نتایج تجزیه وتحلیل داده ها نشان داد که اندوخته مالی بر سرمایه گذاری در نوآوری تاثیر مثبت و معناداری دارد (β = ۰.۳۲۸، p < ۰.۰۱). همچنین سهامداری موسسات مقاوم به فشار تاثیر تعدیل کننده مثبتی بر رابطه بین اندوخته مالی و سرمایه گذاری در نوآوری دارد

(β = ۰.۲۱۵، p < ۰.۰۵)، اما سهامداری موسسات حساس به فشار تاثیر تعدیل کننده معناداری بر این رابطه ندارد (β = ۰.۰۷۴، p > ۰.۱۰).

کلیدواژه ها:

اندوخته مالی ، سرمایه گذار نهادی ، نوآوری.