بهینه سازی زنده مانی باکتری غیر بومی تجزیه گر موثر نفت خام در حامل های مختلف

زمینه و هدف: این پژوهش با هدف امکان سنجی معرفی حامل مناسب باکتری های موثر غیربومی تجزیه کننده نفت خام و بهینه سازی فاکتور رطوبت و دمایی مناسب برای حامل مذکور به منظور نگهداشت باکتری های مورد نظر انجام شد.

روش بررسی: بدین منظور سه حامل پیت، سبوس و بیوچار انتخاب و پس از تلقیح باکتری غیر بومی موثر در دوره ۶ ماهه، تعداد باکتری ها پایش شد. علاوه بر آن، دو سطح رطوبتی ظرفیت زراعی و ۷۰% ظرفیت زراعی و دو سطح دمایی ۴ و ۲۵ درجه سلسیوس بر روی ماندگاری باکتری سودوموناس آئروژینوزا، اعمال و بررسی شد.

یافته ها: هر سه حامل ابتدا در زمانهای دو هفته(سبوس و بیوچار) و یکماه(پیت) افزایش تعداد باکتریها را در دمای ۲۵ درجه و رطوبت ظرفیت زراعی نشان دادند، لیکن پایش جمعیت باکتری های تجزیه گر موثر در ۶ ماه نمایانگر آن بود که پیت، سبوس و بیوچار به ترتیب با مقادیر ۴۰۲/۸، ۲۰۵/۸ و ۱۱۶/۸ (logCFU/g) بیشترین میزان زنده مانی را در دوره ۱۸۰ روز در رطوبت ظرفیت زراعی نشان دادند.

بحث ونتیجه گیری: استاندارد جهانی حامل مناسب، وجود جمعیت باکتریایی به میزان ۱۰^۹-۱۰^۷ باکتری در هر گرم از ماده حامل بمدت ۱۸۰ روز می باشد، لیکن دمای بهینه ابتدا ۲۵ درجه سلسیوس در ابتدای دوره و سپس ۴ درجه سلسیوس در پایان دوره بدست آمد، که بهینه بودن دمای پایین تر بدلیل کاهش گازهای سمی بازدارنده، کاهش فعالیت باکتری و نگهداشت اندوخته غدایی حامل برای باکتری در دوره ۱۸۰ روز می باشد. شرایط بهینه رطوبت در ظرفیت زراعی تهویه مناسب برای رشد و تکثیر باکتری فراهم کرد.

از سویی دیگر با توجه با دو فاکتور مورد مطالعه، حامل های پیت، سبوس، بیوچار به ترتیب واجد بیشترین میزان جمعیت باکتری بودند. دلیل اصلی کاهش جمعیت را می توان به دلیل هتروتروف بودن باکتری سودوموناس آئروژینوزا و کمبود مواد آلی در حامل های بیوچار و سبوس در مقایسه با پیت دانست.

کلیدواژه ها:

حامل باکتری ، پیت ، سبوس ، بیوچار ، سودوموناس آئروژینوزا.