جایگاه خداوند در زندگی اخلاقی از دیدگاه لویناس

در این مقاله سعی داریم خداوند و جایگاه او را در فلسفه اخلاق لویناس که مبتنی بر مفهوم دیگری است مورد بررسی قرار دهیم. دیگری برای لویناس یک انسان منفعل نیست بلکه انسانی فعال است که چهره او بر پیام ها و فرامین اخلاقی دلالت می کند و انسان با دریافت این پیام ها و فرامین اخلاقی در خود احساس وظیفه می کند که خود را در برابر دیگری پاسخگو و مسئولیت پذیر بداند. استمرار این پاسخگویی و مسئولیت پذیری به زندگی اخلاقی منتهی می شود. اما مساله این است که جایگاه خداوند در ساختار فلسفه اخلاق لویناس کدام است؟ و بر چه مبنایی استوار می گردد؟ و به تعبیر دیگر؛ مولفه های دین در ساختار فلسفه اخلاق لویناس کدام اند؟ لویناس بر این باور است انسان در هنگام مواجهه با دیگری میل و کششی درونی نسبت به او پیدا می کند. این میل و کشش درونی نسبت به دیگری که از میل انسان به نامتناهی و کمال و خداوند سرچشمه می گیرد یک میل بنیادین و متافیزیکی است و در نهایت به رابطه و تعامل اخلاقی انسان با دیگری و خداوند در یک زندگی اخلاقی منجر می شود. انسان در درون زندگی اخلاقی و الهی، هویت حقیقی خود را که یک هویت اخلاقی و الهی است، پیدا می کند و با پرورش استعداد های اخلاقی خود در مسیر نامتناهی شدن و دست یابی به کمالات خداوند گام بر می دارد.

کلیدواژه ها:

انسان ، دیگری ، خداوند ، زندگی اخلاقی ، احساس وظیفه