مطالعه مولفه های گروتسک در نقاشی؛ با تاکید بر آثار برگزیده فرانسیسکو گویا

اصطلاح گروتسک برگرفته از واژه یونانی گروتو است که خود از کلمه گروت به معنای غار گرفته شده است. پس از حفاری کاخ امپراطوری در روم، در بخشی از ویرانه ها که به غار شباهت داشت، نقوشی عجیب و ترسناک با شکل های انسانی و گیاهی کشف شد و برای اولین بار، این کلمه به این نوع نقاشی تعلق گرفت. فرانسیسکو گویا که از مهم ترین هنرمندان اسپانیا به شمار می رود که در قرن ۱۸ تا ۱۹ میلادی و در دوران رمانتیسم اروپا می زیست. در این پژوهش، با هدف بازخوانی مفهوم گروتسک در نقاشی های گویا، شش اثر او تحلیل و بررسی می شوند. ماهیت این پژوهش، کاربردی است و نوع آن، توصیفی – تحلیلی به شمار می رود. روش گردآوری داده ها، کتابخانه ای به همراه مشاهده تصاویر است. روش نمونه گیری، گزینشی هدفمند است. روش تحلیل، کیفی است. این پژوهش نشان می دهد که تمام آثار مضمونی انتقادی داشته و به نقد فرهنگی، اجتماعی، مذهبی و سیاسی می پردازند و با تکنیک اچینگ و آکواتینت و بعضی به علاوه این دو، توسط درای پوینت انجام گرفته اند. نورپردازی در تمام آثار، جهت کمک به انتقال مفهوم اثر به کار رفته و به ‍نحوی می باشد که توجه مخاطب را به شخصیت های اصلی اثر جلب می کند؛ گاهی نیز در برخی از آثار، نور نمادی از پاکی است و تیرگی، انعکاسی از پلیدی درون شخصیت ها می باشد. مولفه های گروتسک در همه آثار به کار رفته است. تفاوتی که در بین آثار وجود دارد، در به کارگیری مولفه های گروتسک است که برخی از آن ها، در ظاهر آثار و برخی در مفهوم آن بروز می یابند.

کلیدواژه ها:

گروتسک ، نقاشی گروتسک ، فرانسیسکو گویا ، زیباشناسی