تحلیل و خودبیان گری در نقاشی های فریدا کالو با تاکید بر دیدگاه موریس مرلو-پونتی

این پژوهش با هدف بررسی خودبیان گری در آثار فریدا کالو نقاش مکزیکی بر مبنای دیدگاه موریس مرلو-پونتی فیلسوف فرانسوی است. با توجه به نظریه محوریت ادراک بدن و تجربه زیسته است. جهان از طریق بدن و تجربه زیسته شکل می گیرد. این فیلسوف می گوید بدن را نه صرفا یک شیء فیزیکی، بلکه مر کز تجربه و ادراک می داند. ما جهان را از طریق بدن خود حس می کنیم؛ به زبان ساده تر، این طور است که ما با جهان یکی هستیم و شناخت ما از طریق زندگی و بدنمان به دست می آید. مرلو-پونتی هنر را راهی می داند که از طریق ان، هنرمند نه فقط جهان بیرونی، بلکه حس درونی خود را به تصویر می کشد و به دیگران این امکان را می دهد که آن تجربه را زیست کنند. در آثار فریدا کالو، می توان دیدگاه مرلو-پونتی را یافت کرد؛ چراکه او بدن و پرتره خود را محوریت آثارش قرار می دهد. نقاشی های او تنها بازتابی از از واقعیت بیرونی نیستند، بلکه بازتابی عمیق از تجربه زیسته و رنج های جسمی و روحی اش هستند. او با استفاده از رنگ ها و نماد ها، مرز میان درونی ترین احساسات و واقعیت ملموس را از بین می برد. فریدا هنرش را نه برای تماشا، بلکه برای تجربه کردن خلق کرده است. او جهان را از طریق بدنش و رنج های متحمل شده حس می کند و همان را در قالبی قابل لمس و زنده بازنمایی می کند. هنر فریدا به مثابه یک ادراک بدنی است؛ جایی که تجربه زیسته او، راهی به سمت درک جهانی مشترک می گشاید و در آثارش بازتاب پیدا می کند. مسئله این پژوهش این است تحلیل آثار کالو با تاکید بر نظریه بدن زیسته مرلو-پونتی چیست؟

کلیدواژه ها:

مرلو-پونتی ، فریدا کالو ، ادراک بدن ، نقاشی ، خودبیان گری