ارزیابی تعقیب مجازی همسر در افراد متاهل: تعیین ویژگی‎ های روان سنجی و اعتباریابی نسخه فارسی

تعقیب مجازی همسر به نظارت و کنترل شریک زندگی ازطریق فناوری اشاره دارد و اثرات فیزیکی، روانی و مالی هم بر فرد قربانی و هم بر فرد تعقیب‎ کننده دارد و می‎ تواند بر کانون خانواده به‎ ‎ ویژه در میان زوج‎ های جوان تاثیر بگذارد؛ بنابراین، این مسئله نیازمند مطالعه عمیق‎ تر در جوامع مختلف است. هدف پژوهش حاضر بررسی ویژگی‎ های روان سنجی، ساختار عاملی و تغییرناپذیری مقیاس تعقیب مجازی همسر (IPCS) براساس جنسیت در بین افراد متاهل جامعه ایران بود. این مطالعه از لحاظ هدف بنیادی و ازنظر تحلیل داده همبستگی از نوع تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی بود. جامعه آماری شامل معلمان متاهل استان زنجان بود که با روش نمونه‎ گیری در دسترس۴۰۴ نفر به‎ عنوان نمونه انتخاب شدند و به سوالات پاسخ دادند. ابزار پژوهش شامل مقیاس تعقیب مجازی همسر اسموکر و مارک (۲۰۱۷) و اعتماد زناشویی رمپل و همکاران (۱۹۸۵) بود. یافته‎ های حاصل از تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی ساختار سه عاملی مقیاس و برازش مناسب مدل اندازه‎ گیری را نشان داد. همسانی درونی گویه‎ ها به شیوه آلفای کرونباخ برای کل مقیاس ۹۳/۰ محاسبه شد که مطلوب بود. مقدار شاخص AVE و ریشه دوم این شاخص به ترتیب روایی همگرا و روایی تشخیصی را در سطح سازه تایید کرد. تحلیل عاملی چندگروهی، تغییرناپذیری جنسیتی را برای این ابزار تایید کرد. اندازه و جهت ضریب همبستگی پیرسون بین تعقیب مجازی همسر و اعتماد زناشویی حاکی ازآن بود که مقیاس از روایی ملاکی برخوردار است؛ بنابراین، می‎ توان گفت نسخه فارسی مقیاس سه عاملی تعقیب مجازی همسر ((IPCS از روایی و پایایی مناسبی برای استفاده در پژوهش‎ های آتی برخوردار است. باتوجه به ماهیت رفتار تعقیب مجازی و تاثیرپذیری آن از فرهنگ جامعه مطالعات بیشتری درباره ابعاد مختلف این رفتار به ویژه در حوزه چرایی آن ضروری است.

کلیدواژه ها:

تعقیب مجازی همسر ، ویژگی‎ های روان سنجی ، اعتباریابی ، ساختار عاملی ، افراد متاهل