نقش والدین در حمایت از انجام تکالیف درسی و اثر آن بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

نقش خانواده و به ویژه والدین به عنوان اولین و مهم ترین نهاد تربیتی در شکل گیری بنیان های تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی، غیرقابل انکار است. هدف این مقاله مروری، بررسی عمیق و تحلیلی نقش والدین در حمایت از فرآیند انجام تکالیف درسی و تبیین اثرات این حمایت بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان در مقطع حساس ابتدایی است. تکالیف درسی به عنوان پل ارتباطی میان مدرسه و خانه، عرصه ای کلیدی هستند که در آن، الگوهای حمایتی والدین به طور مستقیم بر نگرش، انگیزش و راهبردهای یادگیری دانش آموز تاثیر می گذارد. این پژوهش با استفاده از روش مرور نظام مند ادبیات، به واکاوی این موضوع می پردازد که چگونه اشکال مختلف حمایت والدین، از نظارت مستقیم و کنترل گرانه تا حمایت های خودمختاری محور و تسهیل گرانه، نتایج متفاوتی را در پی دارد. یافته ها نشان می دهند که اگرچه نظارت والدین با پیشرفت تحصیلی کوتاه مدت مرتبط است، اما کیفیت این حمایت، متغیر تعیین کننده است. حمایت هایی که به جای تمرکز بر نتیجه، بر فرآیند، تلاش و توسعه راهبردهای خودتنظیمی در دانش آموز تمرکز می کنند، منجر به بهبود پایدار عملکرد تحصیلی و تقویت انگیزه درونی می شوند. در مقابل، حمایت های کنترل گرانه می توانند منجر به کاهش استقلال، افزایش تعارض در خانه و بروز مقاومت های رفتاری در دانش آموزان شوند. این مقاله ضمن بررسی چالش های نوظهور مانند شکاف تکالیف در عصر آموزش مجازی، بر ضرورت بازتعریف نقش والدین از «ناظر» به «مربی» و تسهیل گر یادگیری خودگردان تاکید می ورزد و اهمیت یک همکاری سازنده و آگاهانه میان خانه و مدرسه را برای بهینه سازی این فرآیند حیاتی، برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

نقش والدین ، حمایت تحصیلی ، تکالیف درسی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی