بازسازی تخریب گسترده دیواره استابولوم همراه با پروتروژن کمپاننت استابولار پس از تعویض کامل مفصل ران گزارش موردی

چکیده پیش زمینه: تخریب شدید استخوان استابولوم پس از تعویض کامل مفصل ران (THA)، یک چالش بازسازی استخوانی پیچیده محسوب می شود. سیستم های طبقه بندی رایج مانند Paprosky، ممکن است در موارد شدید به خوبی نتوانند شکل ووسعت نقص را توصیف کنند. همچنین، استراتژی های قبلی برای جراحی رویژن، در چنین مواردی اغلب ناکارآمد و غیرایمن هستند. شرح کیس: بیمار آقای ۷۱ ساله بود که چهار سال پس تعویض اولیه مفصل ران چپ، با درد و ناپایداری مفصل مذکور مراجعه کرده بود. تصویربرداری ها یک نقص وسیع در استابولوم همراه با استئولیز شدید در محل پروتز نشان دادند که شامل از بین رفتن کامل کالمن خلفی، دیواره داخلی، دیواره خلفی، لبه تحتانی و ایسکیوم بود و فقط کالمن و دیواره قدامی سالم مانده بود. کاپ استابولار  نیز به داخل لگن نفوذ و به سمت مثانه مهاجرت کرده و همچنین جابه جایی سنترال داشت. یک عمل جراحی بازسازی پیچیده در دو مرحله انجام شد که شامل بالا بردن مرکز مفصل ران (Hip Center) به میزان. پس از جراحی دو مرحله ای ریویژن، بیمار دچار دررفتگی پروتز شد که نیاز به جراحی سوم داشت. در این جراحی، یک کاپ Bipolar به صورت دستی، با سرمته های آهنی، سوراخ شد تا امکان عبور سیمان استخوانی از طریق سوراخ ها برای فیکساسیون بهتر فراهم گردد. همچنین، از سیمان استخوانی بر روی سر پیچ هایی که بالای کاپ قرار داده شده بودند استفاده شد تا داربستی جهت پایداری بیشتر ایمپلنت ایجاد کند و خطر دررفتگی کاهش یابد. بحث: این مورد بالقوه می تواند نشاندهنده ی یک زیرگروه جدید از نقص استخوانی استابولوم باشد که در طبقه بندی های فعلی گنجانده نشده است.. نتیجه گیری: این مورد نشان دهنده نیاز به به روزرسانی سیستم های طبقه بندی برای پوشش الگوهای غیرمعمول نقص استابولوم است و یک تکنیک تثبیت نوین را معرفی می کند که می تواند نتایج درمانی را در جراحی های ریویژن مفصل ران با تخریب وسیع استخوان بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

جراحی مجدد ، سیمان استخوانی ، استابولوم